Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/3181 E. 2025/1786 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2022/2129 E., 2023/151 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle; I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Mahkemesi Kararı Alaplı Asliye Ceza Mahkemesi'nin 03.12.2020 tarihli, 2018/75 Esas ve 2020/641 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun (5237 sayılı Kanun) 109/2., 109/3f, 62., 53. maddeleri uyarınca 3 yıl 4 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesi Kararı Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 18.01.2023 tarihli ve 2022/2129 Esas, 2023/151 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında, İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafii, katılan ... vekilinin istinaf başvurularının kabulü ile duruşmalı yapılan inceleme neticesinde, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 280/2. maddesi uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararı kaldırılarak, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/2-e maddesi uyarınca beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; atılı suçun sanık tarafından işlendiğinden sanığın cezalandırılmasının gerektiğine, delil değerlendirmesinin hatalı yapıldığına, ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava dosyası kapsamına göre, alkollü olan sanığın şoför olarak bulunduğu araçta, arka koltukta sevgilisi ... ... ile birlikte seyir halindeyken yol kenarında 18 yaşından küçük katılan ...'ı görerek yanında durdukları, sanığın katılana "nereye gittiğini?" sorduğu katılan ...'ın cevap vermesini beklemeden "köye gidiyorsun" diyerek katılanın çantasından çekerek araca bindirdiği, katılan ...'ın önce araca binmek istemediği, daha sonra araç içerisindeki bayanı görerek araca bindiği, katılan ...'ın bir süre sonra sanığın alkollü olduğunu, araç içerisinde içki şişelerin bulunduğunu görmesi ve sanığın kendisine bakarak güldüğünü farketmesi üzerine telaşlandığı, aracın arızalanarak durması üzerine katılan ...'in araçtan inerek arkadan gelmekte olan araç sürücüsü tanık ....'den yardım talebinde bulunduğu, tanık ....'nin aracına binerek olay yerinden ayrıldığı ve bu şekilde sanığın katılanı hürriyetinden yoksun kıldığının iddia edildiği olaya ilişkin olarak; Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan ve dosya kapsamına göre yeterli olduğu anlaşılan delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle atılı suçtan beraat kararı verilmesinde bir isabetsizlik görülmediği anlaşılarak, katılan ... vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesi'nin 18.01.2023 tarihli, 2022/2129 Esas, 2023/151 Karar sayılı kararında katılan ... vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden, 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi uyarınca Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Alaplı Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.03.2025 tarihinde karar verildi.