Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2374 E. 2024/9085 K.

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1045 Değişik İş SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık İNCELEME KONUSU KARAR: İtirazın kabulü TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Gebze 4. Asliye Ceza mahkemesinin, 13.01.2016 tarihli ve 2012/33 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararı ile hükümlü hakkında, 6136 sayılı Kanun'a aykırılık suçundan 6136 sayılı Kanun'un 13 üncü maddesinin birinci fıkrası 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 62 nci maddesi uyarınca 10 ay hapis cezası ve 300 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ilişkin hükmün, temyiz edilmesi üzerine Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 04.07.2022 tarihli ve 2020/19877 Esas, 2022/11531 Karar sayılı ilamı ile onanarak aynı tarihte kesinleştiği anlaşılmıştır. 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) geçici 5. maddesinin d bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmamış" ibaresinin aynı bentte yer alan seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı olduğundan bahisle iptaline dair Anayasa Mahkemesi'nin 21.04.2022 tarihli ve 2020/787 Esas, 2022/44 sayılı kararı üzerine oluşan yeni duruma göre; hükümlü yönünden lehe olan hükümlerin uygulanması ve infazın durdurulmasına yönelik talebin Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 14.09.2022 tarihli ek kararını takiben, Gebze Cumhuriyet Başsavcılığı'nca Anayasa Mahkemesi'nin yürürlük tarihinden önce kesinleşen dosyalar yönünden seri muhakeme usulünün uygulanamayacağı, öncelikle olağan ve olağanüstü kanun yollarının değerlendirmesinin gerektiğinden bahisle dosyanın mahkemesine iadesi üzerine, hükümlü hakkındaki infazın aynen devamına dair Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 02.11.2022 tarihli ve 2012/33 Esas, 2016/18 Karar sayılı ek kararına karşı hükümlü tarafından yapılan itirazın kabulü ile anılan ek kararın kaldırılmasına ilişkin mercii Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 08.12.2022 tarihli ve 2022/1045 Değişik İş sayılı kararını kapsayan dosya incelendi. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 13.05.2023 tarihli evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'nın, 04.07.2023 tarihli ve KYB-2023/60077 sayılı Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I.İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin; "sanığın mahkumiyetine konu suçun, 5271 sayılı Kanunu'nun 250. maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, kararın 02.10.2019 tarihinde verdiği ve 06.02.2020 tarihinde kesinleştiği, Anayasa Mahkemesi'nin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 sayılı kararının 02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe girdiği, 1982 Anayasasının 153/5. maddesine göre, Anayasa Mahkemesi iptal kararlarının geriye yürümeyeceği, anılan kararın kovuşturma evresinin ise iptal kararı yürürlüğe girmeden sona erdiği ve iptal kararının yürürlüğe girmesinden önce mahkemesince karar verilip kesinleştirildiği anlaşılmakla, yürürlük tarihinden önce hükme bağlanmış kararlar hakkında yeniden uyarlama yargılaması yapılamayacağı cihetle, itirazın reddi yerine, kabulüne karar verilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmemiştir." Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II.GEREKÇE 1.Seri muhakeme usulü, 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanun'un 24 üncü maddesiyle 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi yeniden düzenlenerek ceza muhakemesi sistemimize girmiştir. Yine aynı Kanun'un 31 inci maddesiyle 5271 sayılı Kanun'a eklenen geçici madde 5'in birinci fıkrasının (d) bendinde de "1/1/2020 tarihi itibarıyla kovuşturma evresine geçilmiş, hükmü bağlanmış veya kesinleşmiş dosyalarda seri muhakeme usulü... uygulanmaz." hükmüne yer verilmiştir. 2.02.08.2022 tarihli ve 31911 sayılı Resmi Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren Anayasa Mahkemesi'nin 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararı ile 5271 sayılı Kanun'a 17.10.2019 tarihli ve 7188 sayılı Kanun'un 31 inci maddesiyle eklenen geçici 5 inci maddesinin (d) bendinde yer alan "kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış" ibaresinin seri muhakeme usulü yönünden Anayasa'ya aykırı bulunarak iptal edildiği belirlenmiştir. 3.Anayasa Mahkemesi'nin, 21.04.2022 tarihli ve 2020/87 Esas, 2022/44 Karar sayılı kararıyla 5271 sayılı Kanun'un geçici 5 inci maddesinin birinci fıkrasının (d) bendinde yer alan 01.01.2020 tarihinde kovuşturma evresine geçilmiş, hükme bağlanmış dosyalarda seri muhakeme usulünün uygulanmayacağına dair hüküm iptal edilmiş ve 01.01.2020 tarihinden itibaren uygulanmaya başlanılmıştır. 4.İnceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde, hükümlünün üzerine atılı suçların 5271 sayılı Kanun'un 250 nci maddesi gereğince seri muhakeme usulüne tabi olduğu, bununla birlikte hükümlünün mahkumiyetine ilişkin Gebze 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin, 13.01.2016 tarihli ve 2012/33 Esas, 2016/18 Karar sayılı kararının, Anayasa Mahkemesi'nin yukarıda belirtilen iptal kararından önce verildiği ve 06.02.2020 tarihinde kesinleştiği, Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının "Anayasa Mahkemesinin kararları" başlıklı 153 üncü maddesinin beşinci fıkrasında yer alan "İptal kararları geriye yürümez." şeklindeki düzenleme de dikkate alındığında Anayasa Mahkemesinin iptal kararının geriye yürümeyeceği, bununla birlikte iptal kararının kesinleşmiş dosyaları kapsamadığı, anılan kararın iptal kararı yürürlüğe girmeden önce kesinleştiği, yürürlük tarihinden önce kesinleşmiş kararlar hakkında seri muhakeme usulünün uygulanamayacağı gözetilmeden itirazın reddi yerine Mahkemesince kabulüne karar verilmesi Kanun'a aykırı olup, kanun yararına bozma talebi yerinde görülmüştür. III.KARAR 1.Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2.Gebze 3. Ağır Ceza Mahkemesi'nin, 08.12.2022 tarihli ve 2022/1045 Değişik İş sayılı kararının 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 5271 sayılı Kanun'un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (b) bendi uyarınca gerekli işlemin yapılması için dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 27.11.2024 tarihinde karar verildi.