Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/2092 E. 2024/9184 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2023/2092
Karar No
2024/9184
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/729 E., 2022/714 K. SUÇ : 6136 sayılı Kanun'a aykırılık KARAR : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : İlgili kararın kanun yararına bozulması Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin, 07.09.2022 tarihli kararı ile hükümlü hakkında ruhsatsız ateşli silahlarla mermileri satın alma veya taşıma veya bulundurma suçundan, 6136 sayılı ateşli silahlar ve bıçaklar ile diğer aletler hakkında Kanun'un (6136 sayılı Kanun) 13 üncü maddesinin birinci fıkrası, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 250 nci maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca 6 ay hapis ve 300,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına ve cezanın ikinci kez mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair ilişkin hükmün, itiraz edilmeksizin, 23.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Adalet Bakanlığının, 5271 sayılı Kanunu’nun 309 uncu maddesinin birinci fıkrası uyarınca, 09.05.2023 tarihli ve 2022/27201 sayılı evrakı ile kanun yararına bozma istemine istinaden düzenlenen, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/57266 Tebliğnamesi ile dava dosyası Daireye gönderilmekle, gereği düşünüldü: I. İSTEM Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının, 16.06.2023 tarihli ve KYB-2023/5726 sayılı kanun yararına bozma isteminin; "Dosya kapsamına göre, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2022 tarihli kararında ikinci kez tekerrüre esas alınan Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 15/06/2022 tarihli ve 2021/1605 Esas, 2022/916 sayılı kararının kesinleşme tarihinin 23/06/2022 olduğu, Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07/09/2022 kararına konu suçun işlenme tarihinin 15/06/2022 olduğu hususları birlikte değerlendirildiğinde, Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 23/06/2022 tarihli ilamının kesinleşme tarihinden önce suç işlediğinden 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi gereğince tekerrüre esas alınamayacağı, dolayısıyla sanığın mükerrir olduğu sabit olmakla beraber sanık hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulanamayacağı gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmemiştir. ” Şeklindeki gerekçeye dayandığı anlaşılmıştır. II. GEREKÇE 1.5237 sayılı Kanun’un, “Suçta tekerrür ve özel tehlikeli suçlular" başlıklı 58 inci maddesinin inceleme konusu ile ilgili olan ikinci fıkrası; "... (2)Tekerrür hükümleri, önceden işlenen suçtan dolayı; a) Beş yıldan fazla süreyle hapis cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren beş yıl, b) Beş yıl veya daha az süreli hapis ya da adlî para cezasına mahkûmiyet halinde, bu cezanın infaz edildiği tarihten itibaren üç yıl, Geçtikten sonra işlenen suçlar dolayısıyla uygulanmaz. ..." Şeklinde düzenlenmiştir. 2. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi, “Hükümlünün cezasının kaldırılmasını gerektiriyorsa cezanın kaldırılmasına, daha hafif bir cezanın verilmesini gerektiriyorsa bu hafif cezaya Yargıtay ceza dairesi doğrudan hükmeder.” şeklindedir. 3. Bu kapsamda inceleme konusu dava dosyası değerlendirildiğinde; tekerrüre esas alınan Samsun 1. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.06.2022 tarihli ve 2021/1605 Esas, 2022/916 Karar sayılı kararı ile hükmolunan 1 yıl 8 ay hapis cezasını içerir mahkumiyet hükmünün, incelemeye konu suçun işlendiği 15.06.2022 tarihinden sonra, 23.06.2022 tarihinde kesinleştiği anlaşılmıştır. Bu itibarla suç tarihinden sonra kesinleşen mahkumiyet kararının tekerrür hükümlerine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 58 inci maddesinin uygulanmasına esas olamayacağından hükümlü hakkında ikinci kez tekerrür hükümlerinin uygulama olanağı bulunmamaktadır. Ancak hükümlünün adli sicil kaydında daha hafif cezayı içeren ve tekerrüre esas geçmiş hükümlülüğünün bulunduğu belirlenmiştir. 4. Açıklanan nedenlerle kanun yararına bozma talebi yerinde görülmekle, 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. III. KARAR 1. Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının kanun yararına bozma isteminin KABULÜNE, 2. Samsun 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 07.09.2019 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin üçüncü fıkrası gereği, oy birliğiyle KANUN YARARINA BOZULMASINA, 3. 5271 sayılı Kanun’un 309 uncu maddesinin dördüncü fıkrasının (d) bendi uyarınca bozma nedeninin hükümlünün lehine olduğu belirlendiğinden; hükümden 5237 sayılı Kanun'un 58 inci maddesinin uygulanmasına dair olan (9) nolu bendin çıkarılmasına, yerine "Sanığın adli sicil kaydında görülen Samsun 11. Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2021 tarihinde kesinleşen, 20.04.2021 tarih ve 2020/1103 Esas, 2021/470 Karar sayılı kararı ile verilen 1 yıl 8 ay hapis cezası tekerrüre esas alınarak birinci kez mükerrir olan sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 58/6 ncı maddesi uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına”ibaresinin yazılmasına , kararın diğer kısımlarının aynen bırakılmasına,” Dava dosyasının, mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.11.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2023/2092, K. 2024/9184, T. 28.11.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2023-2092-e-2024-9184-k-b9961cd7834a