Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2023/1426 E. 2025/1442 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2013/559 E., 2014/1082 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz ret, onama Sanığın yokluğunda kurulup, 06.03.2015 tarihinde tebliğ edilen karara karşı süresinden sonra 25.03.2015 havale tarihli dilekçe ile temyiz isteminde bulunduğu görülmüş ise de; dilekçe ekinde sunulan istirahat raporuna göre, sanığın 10.03.2015 ile 20.03.2015 tarihleri arasında rahatsızlığı nedeniyle istirahatli olduğu ve kusuru olmaksızın süreyi geçirdiği anlaşılmakla, sanığın eski ... getirme talebinin kabulü ile öğrenme üzerine yaptığı temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede; Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, temyiz istemlerinin süresinde olduğu, temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2014 tarihli kararı ile sanık hakkında, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109/1, 109/3-b, 109/5, 62, 53/1 ve 58. maddeleri uyarınca 2 yıl 6 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına ve cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine karar verilmiştir. II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri 1. Sanığın Temyiz İstemi Eksik araştırma ile karar verildiğine, kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, suç işleme kastıyla hareket etmediğine ilişkindir. 2. Sanık Müdafinin Temyiz İstemi Sanığın beraat etmesi gerektiğine, kararın hukuka aykırı olduğuna ilişkindir. B. Değerlendirme ve Gerekçe 1. Sanık, 06.03.2015 tarihinde tebliğ edilen karara karşı süresinden sonra temyiz talebinde bulunmuş ise de, Ö. Dedeoğlu Polikliniği tarafından sunulan istirahat raporuna göre, sanığın 10.03.2015 ile 20.03.2015 tarihleri arasında istirahatli olduğu görülmekle, sanığın temyiz talebinin reddine dair Tebliğname'deki görüşe iştirak edilmemiştir. 2. Dava dosyası kapsamına göre, sanık ...'ın daha önceden tanıdığı mağdureyi eve bırakma bahanesiyle araca bindirdikten sonra, inceleme dışı diğer sanıklarla birlikte İzmir ilinden Düzce iline doğru zorla götürdüğü sırada, mağdurenin araçtan kaçtığı iddiasına ilişkin olarak; Mağdurenin aşamalardaki beyanları, sanıkların kısmi ikrar içeren savunmaları, tanık ifadeleri, mesajlaşma içerikleri, iddiayı doğrular nitelikteki adli muayene raporu ve kamera inceleme tutanağına göre, sanık ...'ın mağdureyi eve bırakma bahanesiyle araca bindirdiği, mağdurenin farklı yoldan gidildiğini fark etmesi üzerine itiraz ettiği, ancak sanık ... ve inceleme dışı diğer sanığın aldırış etmeden yola devam ettikleri, eylemin devamında mola verdikleri sırada sanıklarla gitmek istemeyen mağdurenin sanık ... tarafından kolundan tutularak zorla araca bindirilmek ve tokat atılmak suretiyle alıkonulmaya devam edildiği, bir fırsatını bulan mağdurenin araçtan inerek kaçtığı olayda, sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunun hile ve cebirle gerçekleştirildiği anlaşılmakla, sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109/2. maddesi uyarınca mahkumiyet hükmü kurulması gerekirken, yazılı şekilde aynı maddenin birinci fıkrası uyarınca karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2014 tarihli ve 2013/559 Esas, 2014/1082 Karar sayılı kararına yönelik sanık ve müdafinin temyiz istekleri yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321 ve 326/Son maddeleri gereği, ceza miktarı bakımından kazanılmış hak saklı kalmak kaydıyla, Tebliğname’ye aykırı olarak oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.02.2025 tarihinde karar verildi.