Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/6172 E. 2024/8183 K. – Kişiyi Hürriyetin

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2022/6172
Karar No
2024/8183
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2020/1251 E., 2022/530 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : İstinaf başvurusunun esastan reddi kararı TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmiştir. I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Fethiye Cumhuriyet Başsavcılığının 28.05.2019 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan her bir mağdur için ayrı ayrı 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesi' nin 28.01.2020 tarihli kararıyla sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (f) bendi, 43 üncü maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesi, 53 üncü maddesi uyarınca 5 yıl 2 ay 15 gün yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. 3.İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.03.2022 tarih ve 2020/1251 Esas, 2022/530 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik sanık müdafinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz sebepleri; sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, suçun nitelikli halinden ceza tayininin hatalı olduğuna, mağdurların kendi istekleri ile motosiklete bindiklerine, sanığın zorla alıkoyduğuna dair delil ve emare bulunmadığına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayin edilmesinin yerinde olmadığına, etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, lehe hükümlerin uygulanabileceğine, re'sen takdir edilecek sebeplerle kararın bozularak beraat hükmü kurulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanığın yaşı küçük mağdurları tehdit ederek motosiklete bindirip, götürdüğü parkta bıçakla tehdit ederek ve cebir uygulayarak hürriyetlerini kısıtladığı iddiasına ilişkindir. A-İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince; "...sanığın çocuk yaşta olan mağdurları silahla tehdit ederek ve cebir uygulayarak motosikletine zorla bindirdiği ve ... Mumcu parkına getirerek belli bir süre burada tutmak suretiyle hürriyetlerinden yoksun kıldığı..." kabul edilerek kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. B- Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü; İlk Derece Mahkemesince kabul edilen olay ve olgularda, Bölge Adliye Mahkemesi tarafından bir isabetsizlik bulunmadığı kabul edilmiş ve istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE 1.Dava dosyası içeriği, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, katılanların beyanları, adli raporlar, CD çözüm tutanağı, tanık beyanları, uzmanlık raporu, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin mahkeme kabulünde isabetsizlik görülmediğinden, sanık müdafinin, sanığın savunma hakkının kısıtlandığına, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, suçun nitelikli halinden ceza tayininin hatalı olduğuna, mağdurların kendi istekleri ile motosiklete bindiklerine, sanığın zorla alıkoyduğuna dair delil ve emare bulunmadığına yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2.Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle ... hapis cezasında teşdit uygulandığı ve ayrıca 5237 sayılı Kanun'un 3 üncü ve 61 inci maddeleri uyarınca birden fazla nitelikli halin gerçekleştiği durumlarda ... hapis cezasının alt sınırdan uzaklaşılması suretiyle tayin edilmesi gerektiğinden, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafiinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir. 3.5237 sayılı Kanun'un 110 uncu maddesinde düzenlenen etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanabilmesi için mağdurun soruşturmaya başlanmadan önce şahsına zararı dokunmaksızın güvenli bir yerde serbest bırakılması gerektiği anlaşılmakla dosyada etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanmasına ilişkin koşullar oluşmadığından, hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamıştır. 4.Mahkemesince gerekçesi gösterilmek suretiyle lehe hükümlerin uygulanmadığı anlaşılmakla hükümde bu yönüyle hukuka aykırılık bulunmamış ve sanık müdafinin bu hususa ilişkin temyiz sebebi reddedilmiştir. 5.Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık müdafinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesinin 31.03.2022 tarih ve 2020/1251 Esas, 2022/530 Karar sayılı kararında sanık müdafince öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Fethiye 6. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 20. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31.10.2024 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2022/6172, K. 2024/8183, T. 31.10.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2022-6172-e-2024-8183-k-526a85e41c9b