Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2022/2442 E. 2024/8319 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2022/2442
- Karar No
- 2024/8319
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2020/613 Esas, 2022/66 Karar SUÇLAR : Çocuğa ya da kendini savunamayacak durumda bulunan kişiye ya da gebe kadına eziyet etme HÜKÜMLER : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında bozma ilamları üzerine kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Danıştay Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un (6723 sayılı Kanun) 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanun'un (5320 sayılı Kanun) 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ A. Dörtyol Cumhuriyet Başsavcılığının 13.07.2010 tarihli ve 2010/1361 Esas sayılı iddianamesiyle; sanıkların 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası ile üçüncü fıkrasının (a) ve (e) bentleri gereğince kasten yaralama suçundan cezalandırılmaları istemiyle kamu davası açılmıştır. B. Dörtyol 1. Sulh Ceza Mahkemesinin 04.10.2012 tarihli kararıyla; sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinde düzenlenen eziyet suçunu oluşturma ihtimaline binaen mahkemenin görevsizliğine karar verilmiştir. C. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli kararıyla; sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına; sanık ...'in ise aynı uygulama maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. D. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.02.2015 tarihli kararı şikayetçi kurum vekili ve sanıklar tarafından temyiz edilmiştir. Akabinde; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.06.2018 tarihli ilamıyla; sanıklar hakkında kurulan hükümlerin şikayetçi Kurumun davadan haberdar edilmesi gerektiğinden bahisle 5271 sayılı Kanun'un 233 üncü ve 234 üncü maddeleri gereğince bozulmasına karar verilmiştir. E. Mahkemesince; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 18.06.2018 tarihli bozma ilamına uyulmasına uyulmasına karar verilmiştir. Akabinde; Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarihli kararıyla; sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına; sanık ...'in ise aynı uygulama maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. F. Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 12.04.2019 tarihli sanıklar tarafından temyiz edilmiştir. Akabinde; Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.09.2020 tarihli ilamıyla; hükmün gerekçesiz olarak verildiğinden bahisle bozulmasına karar verilmiştir. G. Mahkemesince Yargıtay 8. Ceza Dairesinin 10.09.2020 tarihli bozma ilamına uyulmasına karar verilmiştir. Akabinde; Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli kararıyla; sanık ...'in 5237 sayılı Kanun'un 96 ncı maddesinin ikinci fıkrasının (a) ve (b) bentleri ile aynı Kanun'un 62 nci maddesi gereğince 2 yıl 11 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına; sanık ...'in ise aynı uygulama maddeleri gereğince 2 yıl 6 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarının uygulanmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanıklar müdafilerinin temyiz istemleri; eksik araştırma yapıldığına ve sanıkların beraatlerine karar verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR A. Dava konusu olay; mağdurun öz babası olan ...'ın ve üvey annesi olan ...'in; mağduru bazen elleriyle ve bazen ele geçirilemeyen demir boru ve sopalarla değişik zamanlarda ve sürekli şekilde darp etmek suretiyle eziyet suçunu işledikleri iddiasına ilişkindir. B. Mahkemesince bozma ilamlarına uyularak; Adli Tıp Kurumu raporunun mağdurun iddialarını doğrulaması nedeniyle sanıkların eziyet suçundan mahkumiyetlerine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A.Oluş, tüm dosya kapsamı, olayın gelişim süreci, bozma ilamları, sanık ... ...'ın terbiye amaçlı mağdura vurmuş olabileceğine dair tevilli ikrarı ile sanık ...'ın beyanda bulunmaktan kaçınması ve Adli Tıp Kurumu raporları birlikte değerlendirilmiştir. Bu cihetle; mağdurun beyanlarıyla uyumlu olan adli muayene raporu ve özellikle mağdurda meydana gelen kesici ve delici alet yaralanmalarının farklı zamanlarda oluşan lezyonlarla tespit edildiği hususları birlikte nazara alındığında; sanıkların, mağduru sürekli ve sistematik şekilde yaralamak suretiyle eziyet suçunu işledikleri anlaşıldığından mahkumiyetlerine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır. B. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanıklar müdafilerinin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazları da reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Dörtyol 1. Asliye Ceza Mahkemesinin 14.01.2022 tarihli ve 2020/613 Esas, 2022/66 Karar sayılı kararında sanıklar müdafileri tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanıklar müdafilerinin temyiz sebeplerinin reddiyle, hükümlerin, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 04.11.2024 tarihinde karar verildi.