Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/733 E. 2023/6227 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/733
- Karar No
- 2023/6227
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/871 E., 2016/87 K. SUÇ : Başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. İzmir Cumhuriyet Başsavcılığının 10.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan kamu davası açılmıştır. 2. İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin 17.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan 2 yıl 6 ay hapis ve 500,00 TL adli para cezası ile mahkumiyeti kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafiinin temyiz isteği; suçun unsurlarının oluşmadığına, mahkumiyete yeterli her türlü şüpheden uzak kesin ve yeterli delil bulunmadığına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay sanığın, müştekinin kızı aracılığı ile ele geçirdiği, müştekiye ait Vakıfbank Banka kartını bilgisi ve rızası dışında kullanarak 1.500,00 TL nakit çekmek suretiyle başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Sanığın müştekinin kızı aracılığı ile ele geçirdiği banka kartı ile hesabından 02.03.2015 tarihinde nakit çekmek suretiyle kendisine yarar sağladığı anlaşılmakla suçun sübutu ve nitelendirmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. 2. Yapılan yargılamaya göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazların reddine, ancak; sanık hakkında kurulan hüküm, müştekinin 17.02.2016 tarihli duruşmada zararının bir kısmı olan 950,00 TL'nin kendisine ödendiğini beyan etmesi karşısında; müşteki beyanına başvurularak kısmi ödeme nedeniyle rızasının bulunup bulunmadığı hususu sorularak sanık hakkında 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237) sayılı Kanun 168 inci maddesine göre etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması, Kabule göre de; Sanık hakkında başkasına ait banka veya kredi kartının izinsiz kullanılması suretiyle yarar sağlama suçundan hüküm kurulurken, temel hapis cezası alt sınırdan tayin edildiği halde, aynı gerekçelerle adli para cezasına esas birim gün sayısının, alt sınırın üstünde belirlenerek hükümde çelişkiye neden olunması nedeniyle hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 36. Asliye Ceza Mahkemesinin, 17.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 18.09.2023 tarihinde karar verildi.