Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/5190 E. 2023/7903 K. – Banka Veya Kredi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/553 E., 2016/101 K. SUÇ : Banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bodrum Cumhuriyet Başsavcılığının, 09.03.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında nitelikli dolandırıcılık suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında banka veya kredi kartlarının kötüye kullanılması suçundan mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık müdafinin temyiz isteği, 1. Eksik araştırma ile karar verildiğine, 2. Diğer şüpheli yönünden yeterli araştırma yapılmadığına, Ve somut bir nedene dayanmayan diğer temyiz itirazlarına ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; olay günü mağdure ile arkadaşı tanık B.'nin mağdurenin emekli maaşını çekmek üzere Türkiye Vakıflar Bankası ATM'sine geldikleri, mağdureye ait banka kartı ile işlem yaptıkları sırada, açık kimliği tespit edilemeyen şahıs ile birlikte sanığın geldikleri, faili meçhul şahsın yardımcı olma bahanesiyle mağdurenin hesabından, sanık ...'nin hesabına 400,00 TL para havale etmek suretiyle atılı suçu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Gerekçeli karar başlığında, ''29.08.2010'' olan suç tarihinin ''2012'' olarak gösterilmesi bozma nedeni olarak kabul edilmiştir. 2. Banka veya kredi kartının kötüye kullanılması suçunun oluşması için başkasına ait bir banka veya kredi kartının ya da kart bilgilerinin her ne suretle olursa olsun ele geçirilmesi veya elde bulundurulması ve sahibinin rızası olmaksızın kullanılarak çıkar sağlanması gerektiği cihetle; müştekiye ait banka kartını ele geçirmeyen ve elinde bulundurmayan gerçek kimliği tespit edilemeyen faili meçhul şahsın, ATM cihazına takılı ve şifresi girilmiş vaziyetteki banka kartından, el çabukluğu ile 400,00 TL'yi iştirak iradesi içerisinde birlikte hareket ettiği ve olay sırasında yanında bulunan sanık ...'nin hesabına havale ettiği olayda, fiilin 5237 sayılı Kanun'un 142 nci maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendinde düzenlenen bilişim sistemlerinin kullanılması suretiyle hırsızlık suçunu oluşturduğu gözetilmeden suç vasfında yanılgıya düşülerek yazılı şekilde hüküm kurulması, hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle İzmir 27. Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli kararına yönelik sanık müdafinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun'un 321 inci ve 326 ncı maddesinin son fıkrası gereği ceza miktarı bakımından kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.10.2023 tarihinde karar verildi.