Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/4581 E. 2023/3612 K. – Hakkı Olmayan

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜM : Beraat Sanık hakkında kurulan hükmün; temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu, temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Sanık hakkında Gebze Cumhuriyet Başsavcılığının 02.11.2015 tarihli iddianamesi ile hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmıştır. 2. Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında hakkı olmayan yere tecavüz etme suçundan beraat kararı verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılanın temyiz isteği, suçun sabit olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, katılan ile sanığın kardeş oldukları, daha önce birlikte tapunun 410 ada 105 parsel numarasına kayıtlı arsa ile birlikte 2 katlı ev yaptıkları katılanın alt katta sanığın üst katta oturdukları ancak aralarındaki anlaşmazlık nedeniyle katılanın evden taşınması üzerine sanığın dairenin kilidini değiştirerek başkasına kiraya vermek sureti ile katılanın rızasına almadan tasarrufta bulunduğu iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE Tapu kaydına göre elbirliğiyle mülkiyet halindeki taşınmazlarda paydaşlardan birinin diğer paydaşların tasarruf etmesini engellemesi veya taşınmazın tamamını kullanılması halinde 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrasındaki suçun oluşacağı anlaşılmakla; davaya konu taşınmazın tapu kaydına göre; elbirliğiyle mülkiyet halinde taşınmaz olduğu ancak paydaşlardan biri olan sanığın diğer paydaş olan katılanın kullanımında olan yeri kiraya vermek sureti ile katılanın rızasına almadan mal üzerinde tasarrufta bulunduğu anlaşılmakla; sanığın mahkumiyeti yerine yazılı şekilde beraatine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Gebze 6. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.03.2016 kararına yönelik katılanın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 23.05.2023 tarihinde karar verildi.