Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/18353 E. 2023/6734 K. – Kişiyi Hürriyeti

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2018/497 E., 2018/432 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümleri gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu,, temyiz isteğinin süresinde olduğu, ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bursa Cumhuriyet Başsavcılığının 19.12.2013 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, ikinci fıkrası uyarınca cezalandırılmaları istemiyle dava açılmıştır. 2. Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin, 11.09.2018 tarihli kararı ile sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 62 nci maddesinin 1inci fıkrası ve 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası yollamasıyla 53 üncü maddesinin birinci fıkrasının c bendi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... vekilinin temyiz isteği; 1.Mağdurenin rızasına aykırı eylemde bulunmadığına, 2. Mağdurenin şikayetinden vazgeçtiğine, 3.Tanıkların dinlenmediğine 4. Sanık lehine hükümlerin uygulanmadığına, 5.Suçun maddi unsurlarının oluşmadığı Vesaire ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1.Dava konusu olay, sanık ... aralarında gönül ilişkisi bulunan katılanı, telefonundan arayarak ara ara birlikte gittikleri hobi bahçesine çağırdığı hobi bahçesine giden katılanı aralarında çıkan tartışmada tekme tokat döverek darp ettiği, gitmek isteyen katılanın üstüne kapıyı kitleyerek gitmesine engel olup sabaha kadar katılanı hobi bahçesinde tuttuğu sabah sigara almak için çıkarken kapıyı katılanı içeride bırakarak üstüne kitlediği katılanın kendisinde bulunan ve sanığın bilmediği yedek anahtar ile kapıyı açıp yan komşusu ...'a gidip yardım istediği ve akabinde şikayetçi olduğu olaya ilişkindir. 2. Katılanın 22.10.2013 tarihinde şikayetçi olduğu görülmüştür. IV. GEREKÇE 1.Sanık ... hakkında kurulan hüküm 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrasında düzenlenen kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna ilişkindir. Katılanın şikayet tutanağı ve yan komşu olan aynı zamanda katılan ve sanığı da bu vesile ile tanıyan tanık ...'un beyanında, kısaca katılanın darp edilmiş vaziyette kendisine geldiği ve kapının üstüne kitlenip darp edildiğini anlattığının görüldüğü mağdurenin rızasına aykırı eylemde bulunmadığına ilişkin (1) numaralı temyiz sebebi yerinde görülmemiştir. 2.Sanığın olayda eksik incelemeyle karar verildiğine, tanıkların dinlenmediğine, şikayetten vazgeçildiğine ve maddi unsurların oluşmadığına ilişkin temyiz sebeplerine yönelik olarak, Mağdurenin şikayetinden vazgeçmiş olmasına rağmen, aşamalardaki istikrarlı beyanlarında, eylemin rızası dışında zorla gerçekleştirildiğini ifade etmesi, tanık ... ...'ın, katılanın darp edilmiş vaziyette kendisine sığındığı ve sanığın kapıyı kitlemek suretiyle katılanın dışarı çıkmasına engel olduğu ve yedek anahtar ile dışarı kaçtığı ardından katılanla birlikte hastaneye gittikleri yönünde beyanı ve dava dosyası kapsamı değerlendirildiğinde; sanığın kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu cebirle işlediklerinin sabit olduğu, mağdurenin şikayetçi olmadığını beyan etmiş olmasının suçun sübutuna etki etmeyeceği, zira atılı suçun şikayete bağlı olmadığı anlaşılmakla, sanıkların bu yöndeki temyiz sebepleri reddedilmiş ve kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 3. Sanık ... hakkında 5237 sayılı Kanunun 62 nci maddesinin 1 inci fıkrasının gözetilmesi suretiyle mahkemece tayin olunan cezanın miktarı gözetildiğinde, sanığın lehe hükümlerin uygulanmadığına ilişkin (4) numaralı temyiz sebebi yerinde görülmemiştir. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanıklar tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa 10. Asliye Ceza Mahkemesinin,11.09.2018 tarihli ve 2018/497 Esas, 2018/432 Karar sayılı kararında sanık müdafii tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükümlerin, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 28.09.2023 tarihinde karar verildi.