Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/17308 E. 2024/75 K. – Kişiyi Hürriyetind

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/33 E., 2018/1126 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Azdavay Cumhuriyet Başsavcılığının 23.06.2010 tarihli iddianamesiyle sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve yaralama suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2. Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin, 19.04.2011 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir. 3. Sanık ...'ın denetim süresi içerisinde kasıtlı bir suç işlemesi nedeniyle yapılan ihbar sonucu açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanarak Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2017 tarihli kararı ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. 4. Azdavay Asliye Ceza Mahkemesinin 28.04.2017 tarihli kararına yönelik Cumhuriyet savcısı ve sanık ...' ın istinaf başvurusu üzerine Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 20.06.2018 tarihli kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükme yönelik Cumhuriyet Savcısının istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek 5271 sayılı Kanun’un 280 inci maddesinin birinci fıkrasının (g) bendi uyarınca duruşmalı yapılan inceleme neticesinde aynı Kanun’un 280 inci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılması ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 3 yıl 4 ay hapis cezası ile mahkumiyetine karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz sebepleri; kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, hakkında etkin pişmanlık hükmünün uygulanması gerektiğine, eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğine, lehe kanun hükümlerinin uygulanması gerektiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle beraat kararı verilebileceğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, sanık ...'ın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı bulunan diğer sanık ile birlikte katılanı kolundan tutarak zorla çay bahçesinin dışına çıkardıkları, belediyeye ait tesislerin önüne götürerek hürriyetini kısıtladıkları iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince sanık ...'ın, hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verilen diğer sanık ile birlikte kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği sabit kabul edilerek mahkumiyet hükmü kurulmuştur. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince; "...sanığın olay günü katılanı isteği dışında zor kullanmak suretiyle çalıştığı çay bahçesinden alarak tenha bir yere götürdüğü ve bu şekilde kişiyi hürriyetten yoksun kılma suçunu işlediğinin sübuta erdiği, ancak katılanın zorla götürüldüğü yerde darp edildiği dolayısıyla şahsına zarar verildiği, bu nedenle TCK'nın 110. maddesinin uygulanmasına yer olmadığı halde ilk derece mahkemesince bu madde ile uygulama yapıldığı..." gerekçesiyle Cumhuriyet savcısının bu konudaki istinaf talebi yerinde görülerek ilk derece mahkemesi kararının kaldırılmasına karar verilerek sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan etkin pişmanlık hükmü uygulanmadan yeniden mahkumiyet hükmü kurulmuştur. IV. GEREKÇE 1. Dava dosyası içeriği, katılanın aşamalardaki anlatımları, katılanın adli raporu, olayın kolluğa intikal şekli, tanık beyanları, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, atılı suçu işlemediğine, eksik ve hatalı inceleme ile karar verildiğine, re'sen dikkate alınacak nedenlerle beraat kararı verilebileceğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. 2. Sanığın, katılanı yaraladıktan sonra serbest bıraktığı anlaşılmakla; 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 110 uncu maddesinde düzenlenen ''mağdurun şahsına zararı dokunmaksızın, güvenli bir yerde serbest bırakma'' şartlarının gerçekleşmediği ve etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanma koşulları oluşmadığından bu hususa ilişkin temyiz sebebi yerinde görülmemiştir. 3. Sanığa verilen hapis cezasının süresi gözetilerek, lehe hükümlerin uygulanmamasında hukuka aykırılık bulunmamıştır. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesinin 20.06.2018 tarihli kararında sanık ... tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Azdavay Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 17. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 09.01.2024 tarihinde karar verildi.