Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/17163 E. 2024/5644 K. – Kişiyi Hürriyeti
Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2021/17163
- Karar No
- 2024/5644
- Karar Tarihi
- Konu
- Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2019/3475 E., 2020/571 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama İlk Derece Mahkemesince verilen hükme yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararın; 5271 sayılı Kanun'un 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir olduğu, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1.Bigadiç Cumhuriyet Başsavcılığının 21.11.2014 tarihli iddianamesiyle sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 37 nci maddesi delaletiyle 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle kamu davası açılmıştır. 2.Bigadiç Asliye Ceza Mahkemesinin 14.07.2015 tarihli kararı ile dava dosyasının Balıkesir 2.Ağır Ceza Mahkemesinin 2015/81 Esas sayılı dosyası ile birleştirilmesine karar verilmiştir. 3.Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 24.01.2019 tarihli kararıyla sanık ... hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5271 sayılı Kanun'un 223 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (e) bendi uyarınca beraat kararı verilmiştir. 4.Katılan Bakanlık vekilinin istinaf başvurusu üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarih ve 2019/3475 Esas, 2022/571 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının kaldırılmasına, sanık ...' nın, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 62 nci ve 53 üncü maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile mahkumiyetine ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ 1.Katılan ... vekilinin temyiz sebepleri; kararın usul ve kanuna aykırı olduğuna, sanık hakkında takdiri indirim uygulanamayacağına, alt sınırdan uzaklaşılarak ceza tayini gerektiğine, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkindir. 2.Sanık ... müdafinin temyiz sebepleri; eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. 3.Sanık ...'nın temyiz sebepleri; haksız olarak ceza tayin edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Temyizin kapsamına göre; Dava konusu olay, mağdur ...'nin, arkadaşı ile Bigadiç İlçe merkezinde dolaştığı sırada sanık ... ile karşılaştıkları, sanığın, mağdur ile arkadaşını evine davet ettiği, mağdur ...'nin sanığın bu davetini kabul ederek sanığın evine gittikleri, mağdurun o gece sanığın evinde kendi rızası ile kaldığı, sanığın, suç tarihinde 15 yaşından küçük olan ve geçerli bir ... açıklama ehliyetine sahip olmayan mağduru yanında tutmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü İlk derece mahkemesince; mağdur ...'nin 15 yaşından büyük olması ve sanığın mağduru rızası hilafına alıkoyduğuna dair şüpheden uzak kanıt elde edilmediği kanaatiyle sanığın üzerine atılı kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan beraatine karar verildiği anlaşılmıştır. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü Bölge Adliye Mahkemesince; "...Mağdure ve müşteki babanın mağdurenin hastane doğumlu olduğunu ve kayıt yaşının gerçeği yansıttığını beyan ettikleri, mağdurenin nüfus kaydına göre suç tarihinde 14 yaşında olduğu, Mağdurenin sanığın yanına kendi rızası ile gittiği ancak suç tarihinde 15 yaşından küçük olan mağdurenin rızasının eylemi hukuka uygun hale getirmeyeceği, her ne kadar mağdure ve müşteki sanık hakkında şikayetçi olmadıklarını beyan etmiş iseler de, suçun takibinin şikayete tabi olmadığı, İş bu halde, dosya kapsamına göre sanığın sabit görülen Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma Suçu sabit olduğundan mahkumiyetine karar verilmesi gerekirken, İlk Derece Mahkemesince fiili duruma aykırı olan ve yasal olmayan gerekçe ile mağdurenin suç tarihinde 15 yaşını ikmal etmesi sebebiyle rızası eylemi hukuka uygun hale getirdiğinden unsur itibariyle oluşmayan müsnet suçtan sanığın beraatine dair karar verildiğinden,..." sanık ... hakkında mağdur ... Bayguş'a yönelik kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan verilen beraat kararının kaldırılarak atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmiştir. IV. GEREKÇE A.Katılan ... vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde; 1.T.C. Anayasasının 41 inci maddesinde, ailenin huzur ve refahı ile özellikle anne ve çocukların korunmasına yönelik olarak her türlü istismar ve şiddete karşı çocukları koruyucu tedbirleri alma görevinin Devlete ait olduğu, aile ve çocukların korunması hakkının Anayasa ile güvence altına alındığı, 6284 sayılı Kanun'un 20 inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince ...'nın kadın, çocuk ve aile bireylerine yönelik olarak uygulanan şiddet veya şiddet tehlikesi nedeniyle açılan davalara katılabileceği, ancak Bakanlığın davaya katılmasının doğrudan Anayasa ve Kanun'dan kaynaklanan koruma görevine ilişkin olup Bakanlığa yüklenen bir kamu görevi olduğu, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 237 ve devamı maddelerindeki katılma hakkına ilişkin suçtan doğrudan zarar görme şartının katılan Bakanlık için söz konusu olmadığı gözetilerek, katılan Bakanlık vekilinin, kurum lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişkin temyiz gerekçesi yerinde görülmemiştir. 2.Bölge Adliye Mahkemesinin kabul ve uygulamasında isabetsizlik bulunmadığından katılan Bakanlık vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. B. Sanık ... müdafinin temyiz isteminin incelenmesinde; Dava dosyası içeriği, mağdur ... müşteki beyanları, olayın kolluğa intikal şekli, kolluk görevlileri tarafından hazırlanan tutanaklar, sanık savunmaları ve tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararda hukuka aykırılık bulunmadığı, yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanaatin dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanık ... ve müdafinin, eksik inceleme ve araştırma ile hüküm kurulduğuna, hata hükümlerinden yararlanması gerektiğine, suçun maddi unsurlarının oluşmadığına, haksız olarak ceza tayin edildiğine, beraat kararı verilmesi gerektiğine yönelik yerinde görülmeyen temyiz sebepleri reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesinin 26.02.2020 tarih ve 2019/3475 Esas, 2022/571 Karar sayılı kararında sanık ... müdafii ile katılan Bakanlık vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289 uncu maddesinin birinci fıkrası ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin birinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMLERİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca Balıkesir 2. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 7. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 02.07.2024 tarihinde karar verildi.