Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/15600 E. 2023/6594 K.

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2018/2292 E., 2018/2214 K. SUÇLAR : Hakkı olmayan yere tecavüz etme HÜKÜMLER : İstinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Bozma

İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik istinaf incelemesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesi tarafından verilen kararların; 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 286 ncı maddesinin birinci fıkrası uyarınca temyiz edilebilir oldukları, 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükümleri temyize hak ve yetkilerinin bulunduğu, 291 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin süresinde olduğu, 294 üncü maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz dilekçelerinde temyiz sebeplerine yer verildiği, 298 inci maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz istemlerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Diyarbakır Cumhuriyet Başşsavcılığı'nın, 30.03.2015 tarihli iddianamesiyle, sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan kamu davası açılmıştır. 2. Diyarbakır 14. Asliye Ceza Mahkemesinin, 26.01.2018 tarihli ve 2018/285 Esas, 2019/433 Karar sayılı kararı ile sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan, 5 ay hapis cezasının ertelenmesime ve 80,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir.

3. Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 18.10.2018 tarihli kararı ile sanıklar hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan hükümlere yönelik sanıklar müdafiinin istinaf başvurusunun kabulüne karar verilerek sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine; “...Sanıklar ..., ..., ... ve ... hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan cezalandırılması için kamu davası açılmış ise de, 5237 sayılı TCK.nun 154/1. madde ve fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun soruşturulmasının şikayete tabi olması ve katılanın şikayetini yasal süre içerisinde yapmadığının anlaşılması karşısında, sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK.nun 73. ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. madde ve fıkraları gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE..." ibarelerinin eklenmesi suretiyle, düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ SEBEPLERİ Katılan vekilinin temyiz isteği; dava konusu yere tecavüz halen devam ettiği için sanıkların cezalandırılması gerektiğine ilişkindir.

III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay; sanıkların, katılana ait ... Mahallesi 205 numaralı parsel üzerinde ev yapmak suretiyle tecavüz ettikleri iddiasına ilişkindir. Temyizin kapsamına göre; A. İlk Derece Mahkemesinin Kabulü 1. Mahkemece yapılmış olan keşif sonrası düzenlenen bilirkişi raporlarında katılana ait ... Mahallesi 205 numaralı parsel üzerinde tecavüzün halen devam ettiği tespit edilmiştir. 2. Sanıklar her ne kadar arazi üzerinde mülkiyet iddiasında bulunmuşlarsa da bu iddianın soyut nitelikte olduğu, herhangi bir somut delille desteklenmediği, resmi kayıtlara göre söz konusu yerin katılanın mülkiyetinde olduğu ve sanıklar tarafından açılmış tapu iptali davasının da bulunmadığı anlaşılarak sanıkların hakkı olmayan yere tecavüz suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetlerine karar verilmiştir. B. Bölge Adliye Mahkemesinin Kabulü 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 154 üncü maddesinin birinci fıkrasında düzenlenen hakkı olmayan yere tecavüz suçunun takibinin şikayete bağlı olduğu, aynı Kanunun 73 üncü maddesinin birinci ve ikinci fıkralarında düzenlenen "Soruşturulması ve kovuşturulması şikayete bağlı olan suç hakkında yetkili kimse altı ay içinde şikayette bulunmadığı takdirde soruşturma ve kovuşturma yapılamaz." ve "Zamanaşımı süresini geçmemek koşuluyla bu süre, şikayet hakkı olan kişinin fiili ve failin kim olduğunu bildiği veya öğrendiği günden başlar." şeklindeki hükümler ile dosya kapsamı birlikte değerlendirildiğinde, katılanın sanıklar hakkıdaki şikayetini yasada öngörülen 6 aylık süreden sonra yaptığının anlaşılması karşısında, sanığın hakkı olmayan yere tecavüz suçundan mahkumiyetine ilişkin bölüm tamamen çıkartılarak yerine ''...sanıklar hakkında hakkı olmayan yere tecavüz suçundan açılan kamu davasının düşürülmesine... düzeltilerek istinaf başvurusunun esastan reddine...''karar verilmiştir.

IV. GEREKÇE A. Sanık ... hakkında verilen hükmün incelenmesinde: Sanığın, Ulusal Yargı Ağı Bilişim Sistemi’nden (UYAP) temin olunan güncel nüfus kayıt örneğine göre hüküm tarihinden sonra 03.03.2020 tarihinde vefat ettiğinin anlaşılması karşısında, bu durumun Mahkemece araştırılarak 5237 sayılı Kanun’un 64 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının düşürülüp düşürülmeyeceğinin karar yerinde değerlendirilmesinde zorunluluk bulunduğu anlaşılmıştır. B. Sanıklar ..., ... ve ... hakkında verilen hükümlerin incelenmesinde: Hakkı olmayan yere tecavüz suçu temadi eden suçlardan olup katılanın şikayet tarihine kadar taşınmaza olan tecavüzünün sürmesi karşısında şikayetin 6 aylık süre içerisinde yapıldığının kabulü ile yargılamaya devam edilip esasa ilişkin bir hüküm kurulması gerekirken, katılanın süresinde şikayet hakkını kullanmadığından bahisle davanın düşürülmesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur.

V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesinin 18.10.2018 tarihli kararının 5271 sayılı Kanun’un 302 nci maddesinin ikinci fıkrası gereği, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304 üncü maddesinin ikinci fıkrasının (b) bendi uyarınca takdîren Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 14. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.09.2023 tarihinde karar verildi.