Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2021/10123 E. 2024/708 K. – Parada Sahtecilik

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/36 E., 2016/92 K. SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzelterek Onama Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Bolu Cumhuriyet Başsavcılığının 18.02.2015 tarihli iddianamesiyle, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 10.05.2016 tarihli kararıyla, sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 3 yıl hapis ve 2.000,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; üzerine atılı suçu işlemediğine, kararın usûl ve kanuna aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, 24.11.2014 ve 17.12.2014 tarihlerinde, katılan ve mağdurlara ait işyerlerinden sahte olarak üretilmiş 100,00 TL ve 200,00 TL değerindeki paralar ile alışveriş yaptığı iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. Dosya kapsamında yer alan, 24.11.2014 ve 17.12.2014 tarihli olay tutanakları, 12.12.2014 tarihli fotoğraf teşhis tutanağı, 10.12.2014 tarihli uzmanlık raporu, Türkiye Cumhuriyeti Merkez Bankasından alınan 30.12.2014 tarihli rapor ile tüm deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın sahte olarak üretilmiş paraları mağdurların çalıştığı işyerlerinde tadavüle koymak suretiyle üzerine atılı suçu işlediği anlaşıldığından, Mahkemece verilen kararda hukuka aykırılık bulunmamıştır. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç tipi ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. 3. Sanık kurulan hükümde, Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülen suça konu sahte paraların müsaderesine karar verilirken uygulama maddesinin gösterilmemesi dışında bir hukuka aykırılık görülmemiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünün (3) numaralı bendinde açıklanan nedenle Bolu 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 10.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği hüküm fıkrasında yer alan müsadereye ilişkin paragraflara "müsaderesine" ibaresinden önce gelmek üzere "5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 54 üncü maddesinin dördüncü fıkrası uyarınca ibaresinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 24.01.2024 tarihinde karar verildi.