Yargıtay · 8. Ceza Dairesi
Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/9995 E. 2023/3867 K. – Parada Sahtecilik
Konu: Parada Sahtecilik
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 8. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2020/9995
- Karar No
- 2023/3867
- Karar Tarihi
- Konu
- Parada Sahtecilik
MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SUÇ : Parada sahtecilik HÜKÜM : Mahkûmiyet
Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Alaşehir Cumhuriyet Başsavcılığının 29.01.2016 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 197 nci maddesinin üçüncü fıkrası uyarınca dava açılmıştır. 2. Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında parada sahtecilik suçundan 5237 sayılı Kanun'un 197 nci maddesinin birinci fıkrası, 52 nci maddesinin ikinci fıkrası uyarınca 2 yıl hapis ve 100,00 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına, 54 üncü maddesi uyarınca sahte paranın müsaderesine ve T.C. ... Bankasına gönderilmesine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; 1. Atılı suçu işlemediğine, eksik araştırma ile hüküm kurulduğuna, 2. Takdiri indirim nedenlerinin uygulanmadığına, 3. Erteleme ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair hükümlerin uygulanmadığına, ilişkindir.
III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın katılan ile cinsel ilişki karşılığında verdiği paralardan 50,00 TL'lik banknotun sahte olduğu iddiasına ilişkindir. 2. Katılan aşamalarda, sanığın yakıt parası için kendisinden bozmasını istediği 50,00 TL'lik banknotun sahte çıktığını; sanık ise katılanla cinsel ilişkiye girmesi karşılığında verdiği 60,00 TL'den 50,00 TL'lik banknotun sahte çıktığını öğrendiğini belirtir şekilde beyanda bulundukları belirlenmiştir. 3. Türkiye Cumhuriyeti ... Bankası Denizli Şubesinin 21.01.2016 tarihli ve 41 numaralı Sahte Banknot / Efektif / Değerli Kağıt İnceleme ve Değerlendirme raporu ile bir adet B174 463 721 seri numaralı 50,00 TL'lik banknotun sahte olduğu, aldatma kabiliyetinin olduğu, yapılışındaki özen ve ustalık derecesi nedeniyle sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılamayacağı, para destesi veya paketi içinde yer alması durumunda sahte olduğunun ilk bakışta herkes tarafından kolaylıkla anlaşılmasının mümkün olmadığı, uzmanlarca veya veznedarlar gibi para işinin bir parçası olan insanlarca sahte olduğunun anlaşılacağı belirlenmiştir.
IV. GEREKÇE İddianamedeki anlatım ve mahkemenin kabulüne göre, geçimini gündelik olarak çalıştığı bağ bahçe işlerinden sağladığını belirten ve adli sicil kaydında parada sahtecilik suçundan kaydı bulunmayan sanığın cinsel ilişkiye girdiği katılana vermiş olduğu banknotlardan bir adet 50,00 TL'lik banknotun sahte olduğunun tespiti hususu "şüpheden sanık yararlanır" ilkesi ile birlikte gözetildiğinde; sanığın paranın sahte olduğunu bilerek vermek suretiyle atılı suçu işlediğine dair cezalandırılmasına yeter delil bulunmadığından beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenle Alaşehir Ağır Ceza Mahkemesinin 31.05.2016 tarihli kararına yönelik sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA,
Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.05.2023 tarihinde karar verildi.