Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/8334 E. 2023/4831 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2015/884 E. ve 2016/378 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun'un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun'un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun'un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun'un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKİ SÜREÇ 1.Eskişehir Cumhuriyet Başsavcılığı'nın 27.11.2015 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında basit yaralama ile cebir veya tehdit kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 86 ncı maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi, 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (e) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2.Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 28.04.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının a bendi, 29 uncu maddesinin birinci fıkrası, 62 nci maddesinin birici fıkrası, 53 üncü maddesi uyarınca 1 yıl 8 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II.TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz istemi; suçun sübutuna, kararın yerinde olmadığına, lehe hükümlerin uygulanmasına ilişkindir. III.OLAY VE OLGULAR 1.Sanık ...'nin oğlu ...'nin mağdur tarafından darp edildiği iddiasıyla ...'u BTM ile giderilebilir şekilde yaraladığına ve cebir kullanarak hürriyetinden yoksun bıraktığı iddiasına ilişkindir. 2.11.08.2015 tarihli canlı teşhis tutanağına göre mağdur ..., kendisini yakalayan ve pala olarak tabir edilen bıçakla yaralayan kişinin ... olduğunu teşhis etmiştir. 3.Mağdur ...'un beyanlarını destekler nitelikte olan 20.07.2015 tarihli doktor raporu dosya içerisinde mevcuttur. IV.GEREKÇE 1.Sanığın kasten yaralama ve cebir kullanarak kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçunu oğlu ...'a karşı haksız eylem neticesinde gerçekleştiğinden 5237 sayılı Kanun'un 29 uncu maddesi uygulanırken tahriki meydana getiren olayın niteliğine ve suçun işleniş şekline nazaran haksız tahrik hükümlerinin alt sınırdan uygulanması gerekirken, alt sınır aşılmak suretiyle indirim yapılması, eksik ceza tayini aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. 2.Mağdur ... ile mağdurlar ... ve ...'un aşamalardaki beyanı, sanık ...'nin tevilli ikrarı ve çelişkili beyanları, mağdurun adli raporu, dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, sanığın davaya konu eylemi gerçekleştirdiğine ilişkin ilk derece mahkemesinin gerekçesi isabetli bulunmakla, üzerine atılı suçu işlemediğine, mağdurdaki yaraların yere düşmesiyle oluştuğuna, cebir kullanmadığına, beraatına karar verilmesi gerektiğine yönelik ve somut olgulara dayanmayan temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 3.Yargılama sürecindeki işlemlerin usul ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalardaki ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdani kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eylemin doğru olarak nitelendirildiği anlaşıldığından sanığın eksik yargılama yapıldığına yönelik temyiz sebebi ile diğer temyiz sebepleri de yerinde görülmemiştir. V.KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Eskişehir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 28.04.2016 tarihli ve 2015/884 Esas, 2016/378 Karar sayılı kararında sanık tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden eleştiri dışında herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden sanığın temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün, Tebliğname'ye uygun olarak oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 14.06.2023 tarihinde karar verildi.