Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/5688 E. 2023/1827 K. – Kişiyi Hürriyetin

Konu: Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2020/5688
Karar No
2023/1827
Karar Tarihi
Konu
Kişiyi Hürriyetinden Yoksun Kılma

İNCELENEN KARARIN MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2014/707 E., 2016/247 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanıklar hakkında kurulan hükümlerin; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Akçakoca Cumhuriyet Başsavcılığının 18.12.2014 tarihli iddianamesi ile sanıklar hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrasının (f) bendi, 53 üncü maddesinin birinci fıkrası, 58 ... maddesi ve 106 ncı maddesinin birinci fıkrasının ikinci cümlesi uyarınca cezalandırılması istemi ile dava açılmıştır. 2. Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli kararı ile sanık ... hakkında sair tehdit suçundan 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e maddesi uyarınca beraatine, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Kanun'un 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, üçüncü fıkrası (f) bendi, 35 ... maddesi, 62 nci maddesi, 58 ... maddesi ve 53 üncü maddesinin birinci, ikinci ve üçüncü fıkraları uyarınca 1 yıl 3 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına, hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına, hak yoksunluklarına ve sanığın daha önce verilmiş hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı içinde başka bir suç işlediğinden ilgili dosyaya ihbarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanık ... müdafiinin temyiz isteği; 1. Sanığın atılı suçu işlemediğine, 2. Kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, müşteki ...'ın İstanbul ilinde yaşadığı bir dönemde sanık ... ile ciddi anlamda arkadaşlık yaptığı ve rızası ile cinsel ilişkiye girmesinden dolayı hamile kaldığı ve bundan bir bebeğinin olduğu, Akçakoca ilçesine ailesi ile birlikte taşındıklarını, ... ile de arkadaşlıklarını İstanbul ilinden taşınmadan önce bitirdiği, sanık ...'ın müştekinin annesinin izin vermesi üzerine mağdur ...’ı görmek için 01.12.2014 tarihinde evlerine geldiğini ve bebeklerini kaçırmaya kalktığı, sanığın mağdur ile kaçarken o sırada olay yerinde bulunan tanık ...' ün müştekinin bağırması üzerine sanığı durdurduğu ve sonrasında sanığın bebeğini kaçırmaya yönelik sürekli tehdit edilmesine ilişkindir. Olayla ilgili olarak müşteki sıfatıyla talimatla alınan beyanında ... Gökyıldırım; tanık sıfatıyla talimatla beyanı alınan müştekinin annesi ... ve tanık ... anlatılanları destekler beyanlarda bulunmuştur. 2. Müştekilerin talepleri doğrultusunda Akçakoca Asliye Hukuk Mahkemesi (Aile Mahkemesi sıfatıyla) 2014/102 D.İş sayılı dosyasından uzaklaştırma tedbiri alındığı görülmüştür. IV. GEREKÇE 1. Olay tarihinde sanığın, gayri resmi olarak birlikte yaşadığı müştekiden doğmuş olan ve aralarında suç tarihi itibari ile velayet ilişkisi bulunmasa da kan hısımlığı bulunan bebeği, velayet hakkına sahip olan annesinin yanından rızası olmaksızın kaçırıldığı anlaşılmakla, eylemin 5237 sayılı Kanun'un 234 üncü maddesinin birinci fıkrasında tanımlanan çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu bu suçun da 5560 sayılı kanun ile değişik 5271 sayılı Kanun'un 253 uncu maddesi uyarınca uzlaşma kapsamında kalması nedeniyle ceza muhakemesi şartı olan uzlaşma hükümlerinin uygulanması zorunlu olduğundan, öncelikle uzlaşma girişiminde bulunularak sonuca göre sanığın hukuki durumunun değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hüküm kurulması hukuka aykırı bulunmuştur. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Akçakoca Asliye Ceza Mahkemesinin, 16.02.2016 tarihli ve 2014/707 Esas, 2016/247 Karar sayılı kararına yönelik sanık müdafiinin temyiz isteği yerinde görüldüğünden, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 ... maddesi gereği, Tebliğnameye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 30.03.2023 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2020/5688, K. 2023/1827, T. 30.03.2023, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2020-5688-e-2023-1827-k-6f1ecbbee4b0