Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/5262 E. 2023/1100 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi SAYISI : 2019/510 E., 2019/500 K. SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkûmiyet TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık müdafiinin duruşmalı inceleme talebinin hükmolunan ceza miktarı yönünden 5320 sayılı Kanun'un 8 ... maddesinin birinci fıkrası aracılığıyla 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun (1412 sayılı Kanun) 318 ... maddesi gereğince reddine karar verilerek inceleme yapılmıştır. Sanık hakkında kurulan hükmün karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 ... maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Kanun’un 305 ... maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenlerin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteklerinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteklerinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Erzurum Cumhuriyet Başsavcılığının 21.05.2012 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma ve çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçlarından 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 109 uncu maddesinin ikinci fıkrası ve 103 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca cezalandırılması istemiyle dava açılmıştır. 2. Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin, 06.11.2012 tarihli kararı ile sanık hakkında atılı suçlardan beraat kararı verildiği, 3. Katılan vekilinin temyiz talebi üzerine Yargıtay 14. Ceza Dairesi tarafından 11.09.2017 tarihli kararıyla, sanığın sosyal paylaşım sitesinde tanıştığı mağdur çocuğu evine götürerek nitelikli cinsel istismar eyleminde bulunduğu anlaşılan olayda cinsel istismar eylemi yönünden mağdurun ruh sağlığının bozulup bozulmadığı konusunda rapor alındıktan sonra atılı suçlardan mahkumiyet kararı verilmesi gerektiği gerekçesiyle bozulmasına karar verildiği, 4. Mahkemece bozmaya uyularak yapılan yargılamada 26.09.2018 tarihli kararıyla, sanık hakkında çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkumiyet kararı verildiği, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise hüküm kurulmadığı, 5. Kararın resen ve sanık müdafiinin talebi üzerine yapılan temyiz incelemesinde, Yargıtay 14. Ceza Dairesi 25.06.2019 tarihli kararıyla, çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan verilen mahkumiyet kararının onanmasına, kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan ise zamanaşımı süresi içerisinde Mahkemece bu hususta karar verilmesi mümkün görüldüğüne karar verdiği anlaşılmıştır. 6. Mahkemece yapılan yargılamada, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 109 uncu maddesinin birinci fıkrası, 109 uncu maddesinin üçüncü fıkrasının (f) bendi ve 53 üncü maddesini birinci fıkrası uyarınca 3 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ A. Katılan vekilinin temyiz isteği ise, eksik ceza tayin edildiğine ve kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna, B. Sanık müdafiinin temyiz isteği, suçun unsurlarının oluşmadığına, aleyhe delil bulunmadığına, beraat kararı verilmesi gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR 1. Dava konusu olay, sanığın ... adlı sosyal paylaşım sitesi aracılığıyla tanıştığı 14 yaşındaki mağdur çocuk ile bir süre internet üzerinden mesajlaşarak arkadaşlık ettikleri, daha sonra Olimpiyat Çayevi adlı işyerinde buluştukları, bir süre oturduktan sonra çayevine yakın yerdeki üç katlı bir ... ... katında bulunan ikamete götürerek cinsel istismarda bulunduğu iddiasına ilişkindir. 2. Mağdur çocuk psikolog eşliğinde alınan beyanlarında, ... aracılığıyla arkadaş olup bir süre mesajlaştığı sanık ile ilerleyen zamanlarda buluştuktan sonra birlikte evine gittiklerini, evdeyken kendisine cinsel istismarda bulunduğunu, 3. Sanık aşamalarda özetle, ... aracılığıyla arkadaşlık kurduğu mağdur çocuk ile çayevinde buluştuklarını, mağdur çocuğun daha sonra bir ... rızası ile evine geldiğini, eşi ve çocuğuyla birlikte çay içtikten sonra evden ayrıldığını beyan etmiştir. IV. GEREKÇE A. Katılan vekilinin temyiz sebepleri yönünden; 5237 sayılı Kanun'da belirtilen suçun işleniş şekli, suçun işlendiği zaman ve yer, failin güttüğü amaç ve saiki, sanığın kastının yoğunluğu hususları dikkate alınarak ... cezanın alt sınırdan belirlenmesi suretiyle ceza tayin edilmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir. B. Sanık müdafiinin temyiz sebepleri yönünden ise; Olaylar olgular bölümünde belirtilen mağdur çocuğun beyanı ve sanığın tevil yollu ikrarları ile tüm dava dosyası kapsamındaki deliller birlikte değerlendirildiğinde, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine yönelik Mahkemenin suçun sübutu ve kabulünde isabetsizlik görülmemiş olup yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak kesin verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfı ile yaptırımların doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, katılan vekili ve sanık müdafiinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 24.12.2019 tarihli kararında katılan vekili ve sanık müdafii tarafından ileri sürülen temyiz sebepleri ve dikkate alınan sair hususlar yönünden herhangi bir hukuka aykırılık görülmediğinden katılan vekili ve sanık müdafiinin temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün Tebliğnameye uygun olarak, oy birliğiyle ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 07.03.2023 tarihinde karar verildi.