Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/4905 E. 2023/2167 K. – Kişiyi Hürriyetin

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma HÜKÜM : Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 305 inci maddesi gereği temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 260 ıncı maddesinin birinci fıkrası gereği temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, 1412 sayılı Kanun’un 310 uncu maddesi gereği temyiz isteğinin süresinde olduğu, aynı Kanun’un 317 nci maddesi gereği temyiz isteğinin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle, gereği düşünüldü: Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2016 tarihli ve 2013/559 Esas, 2014/1082 Karar sayılı kararının, sanık ile sanık müdafi tarafından temyizi üzerine yapılan ön inceleme neticesinde; Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığınca tanzim olunan Tebliğnamede, Manisa 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.12.2016 tarihli ve 2013/559 Esas, 2014/1082 Karar sayılı kararıyla, sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hüküm yönünden, sanığın temyiz talebine ilişkin herhangi bir görüş bildirilmediği anlaşılmakla, bu suça ilişkin ek Tebliğname düzenlenmesi için dava dosyasının, Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, oy birliğiyle, 11.04.2023 tarihinde karar verildi.