Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2020/19319 E. 2023/3320 K. – İftira

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ :İftira HÜKÜM :Mahkumiyet Sanık hakkında kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, karar tarihinde yürürlükte bulunan usul hükümlerine göre temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteğinin süresinde olduğu ve reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: I. HUKUKÎ SÜREÇ 1. Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığının 08.04.2014 tarihli iddianamesi ile sanık hakkında iftira suçundan cezalandırılması talebiyle dava açılmıştır. 2. Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli kararı ile sanık hakkında iftira suçundan 1 yıl 2 ay 19 gün hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verilmiştir. II. TEMYİZ SEBEPLERİ Sanığın temyiz isteği; sübuta, eksik araştırmayla karar verildiğine, haksız suçlamalara maruz kaldığına, hiçbir delil olmadığına, kararın esastan ve usulden bozulması gerektiğine ilişkindir. III. OLAY VE OLGULAR Dava konusu olay, sanığın, taraf olduğu adli olaylarda görev yapan, tutanak tutan ilçe emniyet müdürlüğünde görevli personeller hakkında soruşturma açılmasını sağlamak için hem adli makamlara hem idari makamlara dilekçe ile başvurup asılsız suç isnadıyla şikayette bulunarak iftira suçunu işlediği iddiasına ilişkindir. IV. GEREKÇE 1. İftira suçunun oluşabilmesi için; yetkili makamlara ihbar veya şikayette bulunarak işlemediğini bildiği halde, hakkında soruşturma ve kovuşturma başlatılmasını ya da idari bir yaptırım uygulanmasını sağlamak için bir kimseye hukuka aykırı bir fiil isnat edilmesi gerekmektedir. Somut olayda; sanığın ilçe emniyet müdürlüğünde görevli bir kısım amir ve memur hakkında Erdemli Cumhuriyet Başsavcılığına, İçişleri Bakanlığına ve Mersin Valiliğine verdiği dilekçelerle işlenmediğini bildiği halde asılsız suç isnadında bulunarak şikayetçiler ve katılanlar hakkında soruşturmalar açılmasına neden olarak zincirleme şekilde iftira suçunu işlediğine yönelik mahkeme kabulünde isabetsizlik olmadığından sanığın, sübuta, eksik araştırmayla karar verildiğine, haksız suçlamalara maruz kaldığına ilişkin temyiz sebepleri yerinde görülmemiştir. 2. Yargılama sürecindeki işlemlerin usûl ve kanuna uygun olarak yapıldığı, aşamalarda ileri sürülen iddia ve savunmaların toplanan tüm delillerle birlikte gerekçeli kararda gösterilip tartışıldığı, eylemin sanık tarafından gerçekleştirildiğinin saptandığı, vicdanî kanının dosya içindeki belge ve bilgilerle uyumlu olarak verilere dayandırıldığı, eyleme uyan suç vasfının doğru biçimde belirlendiği anlaşıldığından, sanığın yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri de reddedilmiştir. 3. Sanık hakkında 5237 sayılı Kanun'un 267 nci maddesi gereğince belirlenen temel cezaya aynı Kanun' un 43 üncü maddesinin birinci fıkrası uyarınca artırım yapılarak belirlenen 1 yıl 5 ay 15 gün hapis cezasından 5237 sayılı Kanun' un 62 inci maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 1 yıl 2 ay 17 gün hapis cezası yerine 1 yıl 2 ay 19 gün hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle fazla ceza tayini hususunun Yargıtay tarafından düzeltilmesi mümkün görülmüştür. V. KARAR Gerekçe bölümünde (3) numaralı bentte açıklanan nedenle Erdemli 1. Asliye Ceza Mahkemesinin, 25.02.2016 tarihli ve 2014/239 Esas, 2016/259 Karar sayılı kararına yönelik temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 321 inci maddesi gereği BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun’un 322 nci maddesi gereği düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün üçüncü paragrafında 5237 sayılı Kanun' un 62 inci maddesi uyarınca belirlenen "1 yıl 2 ay 19 gün " yerine, "1 yıl 2 ay 17 gün " yazılması suretiyle hükmün, Tebliğnameye kısmen aykırı olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, Dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 16.05.2023 tarihinde karar verildi.