Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2013/12388 E. 2013/24259 K.

İhbarname No : KYB - 2013/199214

Ruhsatsız silâh taşımak ve korku, kaygı veya panik yaratabilecek tarzda silâhla ateş etmek suçlarından sanık ...'ın, 6136 sayılı Ateşli Silâhlar ve Bıçaklar ile Diğer Aletler Hakkında Kanun'un 13/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 170/1-c, 52, 62/1. (2 defa) maddeleri uyarınca 1 yıl 8 ay hapis, 1 yıl 3 ay hapis ve 1.000,00 Türk lirası adlî para cezaları ile cezalandırılmasına, sanığın cezasının 5237 sayılı Kanun'un 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine dair (TARSUS) 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2011 tarihli ve 2008/176 esas, 2011/86 sayılı kararını kapsayan dosyası ile ilgili olarak; Dosya kapsamına göre; 1- Yargıtay 10. Ceza Dairesinin 23.05.2007 tarihli ve 2007/5119 esas, 2007/6165 karar sayılı ilamında da belirtildiği üzere, sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetinin 765 sayılı TCKnun 404. maddesinin 2. fıkrasında yer alan suça ilişkin olması; bu suçun sonradan yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 5560 sayılı Kanunla değişik 191. maddesinde düzenlenmesi ve koşulları oluştuğu takdirde "davanın düşmesi" seçeneğine de yer verilmesi nedeniyle lehe olan bu düzenleme ve 5237 sayılı Kanunu'nun 7/2. maddesi uyarınca sözü edilen hükümlülüğün tekerrür oluşturmayacağının kabulünde zorunluluk bulunması karşısında sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasına karar verilmesinde, 2- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunu'nun 5/2. maddesinde yer alan "Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, (...) alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adlî para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır. Bu fıkra hükümleri, nispî nitelikteki adlî para cezaları hakkında uygulanmaz." şeklindeki düzenleme nazara alındığında, suçun işlendiği tarihte yürürlükte bulunan 6136 sayılı Kanun'un 13/1. maddesinde öngörülen para cezası miktarının 450,00 Türk lirası olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde 5728 sayılı Kanun'la değişik 13/1. maddeye göre para cezasının hesaplanarak fazla ceza tayin olunmasında, isabet görülmediğinden bahisle 5271 sayılı CMK.nun 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu Yüksek Adalet Bakanlığı Ceza İşleri Genel Müdürlüğünün 24.05.2013 gün ve 33714 sayılı Kanun Yararına Bozma istemine atfen Yargıtay C.Başsavcılığının 12.06.2013 gün ve KYB/2013-199214 sayılı ihbarnamesi ile dairemize tevdii kılınmakla incelendi. TÜRK MİLLETİ ADINA Gereği görüşülüp düşünüldü: 1- Sanığın tekerrüre esas alınan 765 sayılı TCK.nun 404/2. maddesi gereğince cezalandırılmasına ilişkin mahkumiyetine konu suça karşılık gelen 5237 sayılı TCK.nun 191. maddesi gereğince denetimli serbestlik tedbirine karar verilebileceğinden uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı ve adli sicil kaydında yer alan diğer mahkumiyetleri gözetilerek tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanamayacağının değerlendirilmesi gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde karar verilmesi, 2- 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Kanunun 5/2. maddesinde yer alan “Bu kanunlarda Türk Ceza Kanununda belirlenen cezalar sistemine uygun değişiklik yapılıncaya kadar, alt veya üst sınırlar arasında uygulama yapılmasını gerektirir nitelikteki adli para cezalarında cezanın alt sınırı dörtyüzellimilyon, üst sınırı yüzmilyar Türk Lirası olarak uygulanır.” şeklindeki düzenleme uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan 6136 sayılı Yasanın 13/1. maddesi uyarınca temel adli para cezasının 450 TL olduğu gözetilmeden, sanığın aleyhine olacak şekilde suç tarihinde yürürlükte olmayan ve 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasa ile değişik 13/1. madde uyarınca gün adli para cezası belirlenerek sanığa fazla para cezası tayini, Yasaya aykırı ve Adalet Bakanlığı'nın Kanun Yararına Bozma istemine dayalı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının ihbarname içeriği bu itibarla yerinde görüldüğünden Tarsus 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.01.2011 gün, 2008/176 esas, 2011/86 sayılı kararının CMK.nun 309. maddesi uyarınca (BOZULMASINA), müteakip işlemlerin mahkemesince yerine getirilmesine, dosyanın mahalline gönde- rilmek üzere Yargıtay C.Başsavcılığına tevdiine, 03.10.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.