Yargıtay · 8. Ceza Dairesi

Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2010/14464 E. 2011/5286 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
8. Ceza Dairesi
Esas No
2010/14464
Karar No
2011/5286
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama HÜKÜM : Sanık ...'ın genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan; sanıklar ... ve ...'un 6136 sayılı Yasaya aykırılık, genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme ve kasten yaralama suçlarından hükümlülük Gereği görüşülüp düşünüldü: I- Ceza Genel Kurulunun 16.11.2007 gün, 2007/3-167 esas, 2007/222 sayılı kararında belirtildiği üzere, Üst C.Savcısının mülhakat asliye ceza mahkemesi ka- rarlarına yönelik temyiz süresi; 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun kıyasen uygulanan 310/3. maddesine göre tefhimden itibaren bir ay olup, Üst C.Savcısının 28.09.2006 günü verilen hükme yasal süre geçtikten sonra vaki 24.11.2006 tarihli temyiz isteminin CMUK.nun 317. maddesi gereğince istem gibi oybirliğiyle (REDDİNE), II- Sanık ... hakkında genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan tayin olunan adli para cezasının tutarına göre hüküm, karar tari- hinde yürürlükte olan 5219 sayılı Yasayla değişik CMUK.nun 305. maddesi uyarınca kesin nitelikte olup temyizi olanaklı olmadığından, sanık müdafiinin temyiz isteğinin CMUK.nun 317. maddesi uyarınca oybirliğiyle (REDDİNE), III- Sanıklar ... ve ... hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerine ilişkin temyiz incelemesinde: 1- 6136 sayılı yasaya aykırılık suçundan kurulan hükümler açısından, Sanık ... hakkında ceza tayin edilirken 765 sayılı TCK.nun 29. maddesi hükmüne aykırı olarak TCK.nun 59. maddesinin 81. maddeden sonra uygulan- ması sonuca etkili olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya, toplanıp karar yerinde gösterilen kanıtlara, mahkeme- nin yargılama sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine göre yerinde görül- meyen sair itirazların reddine, ancak: a) 29.12.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu ya- sanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi, b)- Sanık ...'nun tekerrüre esas alınan Sivrice Sulh Ceza Mah- kemesinin 17.01.2002 gün ve 2002/3 esas ve 2002/1 sayılı kararıyla 2918 sayılı Karayol- ları Trafik Kanununun 118/7 ve 36. madde ve fıkraları gereğince verilen hafif para ceza- sından ibaret geçmiş hükümlülüğünün, 5252 sayılı Yasanın 7/1. madde ve fıkrasında "kanunlarda hafif hapis ceya hafif para cezası olarak öngörülen yaptırımlar idari para cezasına dönüştürülmüştür..." hükmü karşısında, tekerrüre esas alınamayacağı gözetil- meyerek hakkında 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanması suretiyle sanığa fazla ceza tayini, Yasaya aykırı ise de, yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususların 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 322. maddesi gereğince düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanık ... hakkındaki hükümden tekerrüre ilişkin uygulama çıkarılarak, sanık hakkında 6136 sayılı Yasanın 13/1 ve 765 sayılı TCK.nun 59, 647 sayılı Yasanın 4 ve 765 sayılı TCK.nun 72. madde ve fıkraları uyarınca tayin edilen sonuç para cezasının 3666 TL adli para cezası olarak ifadesi ve her iki sanık hakkındaki hükümden ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanacağına ilişkin kısmın çıkarılması suretiyle hükümlerin istem gibi oybirliğiyle (DÜZELTİLEREK ONANMASINA), 2- Kasten yaralamaya teşebbüs ve genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçlarından kurulan hükümler açısından, Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak: a) 765 sayılı TCK.nun 264/7. madde ve fıkrasındaki "... eylem başka bir suç oluştursa bile ..." şeklindeki düzenlemeye 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında yer verilmemesi karşısında, oluşa ve tüm dosya kapsamına göre sanık ...'nun olay günü ele geçirilemeyen 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancası ile sanık ...'ün evine doğru ateş etmesi üzerine sanık ...'ün de ele geçiri- lemeyen 6136 sayılı Yasa kapsamındaki tabancası ile karşılık vermesi şeklinde gerçek- leşen eylemde sanıklar hakkında aynı yasanın 44. maddesinde düzenlenen fikri içtima kuralı uyarınca en ağır cezayı gerektiren fiilden hüküm kurulması, buna göre de sadece 5237 sayılı TCK.nun 170/1-c madde ve fıkrasında tanımlanan genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan dolayı cezalandırılmaları gerektiği gözetil- meden, ayrıca kasten yaralamaya teşebbüs suçundan da mahkumiyetlerine karar verilmesi, b) Uygulamaya göre de: aa) Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesinden önce kurulan 29.03.2009 tarihli hüküm de sanık ... hakkında kasten yaralama suçundan kurulan hükümde 765 sayılı TCK.nun 81. maddesi uygulanmadığı halde, sanık temyizi üzerine Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının iadesinden sonra aynı suçtan ceza tayin edi- lirken 765 sayılı TCK.nun 81. maddesinin uygulanması suretiyle kazanılmış hak ilkesine aykırı şekilde hüküm kurulması, bb) Genel güvenliği tehlikeye sokacak şekilde silahla ateş etme suçundan sanıklar hakkında tayin olunan sonuç cezanın adli para cezasından ibaret olması karşı- sında, TCK'nun 58. maddesi uyarınca mükerrirlere özgü infaz rejimine göre cezanın çek- tirilmesine karar verilemeyeceğinin gözetilmemesi, cc) 29.12.2004 günlü Resmi Gazete'de yayımlanarak 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5275 sayılı "Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun"un 122. maddesiyle 647 sayılı Yasanın yürürlükten kaldırılması karşısında, kaldırılan bu ya- sanın 4786 sayılı Yasa ile değişik 5/5 madde ve fıkrası uyarınca ödenmeyen para cezasına gecikme zammı uygulanamayacağının gözetilmemesi, Bozmayı gerektirmiş sanıklar müdafiilerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı kısmen istem gibi (BOZULMASINA), 21.6.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 8. Ceza Dairesi, E. 2010/14464, K. 2011/5286, T. 21.06.2011, www.arakarar.com/karar/yargitay-8-ceza-dairesi-2010-14464-e-2011-5286-k-736059a75c80