Yargıtay 8. Ceza Dairesi 2009/6671 E. 2011/4048 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SUÇ : 6136 sayılı Yasaya aykırılık HÜKÜM : Hükümlülük ve müsadere

Gereği görüşülüp düşünüldü:

Yerinde görülmeyen sair itirazların reddine, ancak:

Sanığın geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar irdelenmeden,başkaca artırıma ve indirime kanunen ve takdiren yer olmadığından bahisle yasal ve yeterli olmayan gerekçeyle 5237 sayılı TCK.nun 62. maddesinin uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,

Bozmayı gerektirmiş sanık ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebepden dolayı (BOZULMASINA), 31.05.2011 gününde oyçokluğuyla karar verildi.

KARŞI DÜŞÜNCE : İncelenen dosya içeriğine; Yargıtay İİBGK 7.6.1976/3/4-3 sayılı kararı, Yargıtay 4. Ceza Dairesi Başkanı Sami Selçuk’un Y.C.G.K. 1998/2-340 esas ve 1999/2 karar sayılı kararındaki ayrık görüş yazısında “Davasız yargılama olamaz ilkesi ancak ayrık bir yasal hüküm varsa aşılabilir. CYY 320/1 maddesi bu tür ayrık hükümlerdendir. Ancak yasada hüküm varsa istek olmasa da yargıda bulunulması gerekir.” şeklindeki açıklaması ve CMK da; talep edilmeyen lehe hükümlerin tartışılmasını zorunlu kılan bir hüküm bulunmayışı, göz önüne alındığında; “TCK 62. maddesinin” ya da “lehe olan hükümlerin” uygulanmasına yönelik sanığın talebi bulunmamasına göre; hakim dosya içeriğine göre takdir yetkisini 62. madde uygulanmaması yönünde kullanmış olmasına göre; salt kararda "başkaca artırma eksiltme yapılmasına yer olmadığına" şeklinde ibare yazılması emsal İİBGK’ya göre 62. madde gereğince ayrıca hakimin talep olmadan uygulamamaya dair takdir sebeplerini gösteren gerekçe yazmasını gerektirmez, düşüncesi ile dairemizin sayın üyelerinin çoğunluk görüşüne muhalifim.