Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/734 E. 2026/1241 K.

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 5. Hukuk Dairesi EK KARAR TARİHİ : 10.12.2025 SAYISI : 2023/2508 E., 2025/1860 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Serik 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/69 E., 2023/78 K.

Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; yapılan ön inceleme sonucunda gereği düşünüldü: Davacılar vekilinin ek karar yönünden temyiz itirazlarının incelenmesinde; 24.11.2016 tarihli ve 6763 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 44. maddesiyle 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'na eklenen ve 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren "Parasal sınırların artırılması" başlıklı Ek 1. madde hükmü uyarınca, 362. maddedeki parasal sınırların her yıl tespit ve ilan edilen yeniden değerleme oranında artırılacağı ve parasal sınırların uygulanmasında hükmün verildiği tarihteki miktarın esas alınacağı belirtilmiştir. 04.06.2025 tarihli ve 7550 sayılı Ceza ve Güvenlik Tedbirlerinin İnfazı Hakkında Kanun ile Bazı Kanunlarda Değişiklik Yapılmasına Dair Kanun'un 20. maddesiyle 6100 sayılı Kanun'un "Parasal sınırların artırılması" başlıklı Ek 1. maddesinin 2. fıkrasında yer alan "hükmün verildiği" ibaresi "davanın açıldığı" şeklinde değiştirilmiş, değişiklik Kanun'un Resmî Gazete'de yayımı tarihi olan 04.06.2025 tarihinde yürürlüğe girmiştir. Somut olayımıza gelince; Bölge Adliye Mahkemesince kararın 24.09.2025 tarihinde verildiği, yukarıda işaret edilen değişiklik sonrası temyiz sınırının, dava tarihi olan 2020 yılındaki parasal sınırlara göre belirlenmesi gerektiği, 2020 yılı temyiz sınırının 72.070,00 TL, harçlandırılan dava değerinin ise 178.433,99 TL olması karşısında, dava tarihi itibariyle dosyanın temyiz incelemesi mümkün olduğundan Bölge Adliye Mahkemesinin temyiz isteminin miktar yönünden reddine ilişkin 10.12.2025 tarihli ek kararı hatalı olup kaldırılması gerekmektedir. Davacı vekilinin asıl karar yönünden temyiz incelemesine gelince; 6100 sayılı Kanun'un 361/1 hükmü uyarınca bölge adliye mahkemesince verilen kararlara karşı tebliğ tarihinden itibaren iki hafta içinde temyiz yoluna başvurulabilir. Temyiz dilekçesinin süresinden sonra verilmesi hâlinde anılan Kanun’un 366. maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352/1-(c) hükmü uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Somut olayda, davacı vekiline 24.09.2025 tarihli karar ilâmının, e-tebligat yöntemi ile 28.10.2025 tarihinde usulüne uygun tebliğ edildiği, davacı vekili tarafından bu karara karşı temyiz dilekçesinin 28.11.2025 tarihinde dosyaya sunulduğu anlaşılmakla yasal süre geçtikten sonra sunulan temyiz dilekçesinin süreden reddine karar vermek gerekmiştir. KARAR Açıklanan sebeplerle; Bölge Adliye Mahkemesi'nin 10.12.2025 tarihli ek kararının KALDIRILMASINA, Davacı vekili temyiz dilekçelerinin süre yönünden REDDİNE, Peşin alınan temyiz harcının istek hâlinde ilgililere iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 04.03.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliği karar verildi.