Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2026/2496 E. 2026/2122 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2026/2496
Karar No
2026/2122
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/956 E., 2026/104 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Afyonkarahisar 1. Sulh Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/2010 E., 2024/2056 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 25.02.2026 tarihli ek karar ile temyiz dilekçesinin, 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 362/1-(b) hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi; temyiz konusu kararın, 6100 sayılı Kanun'un 362/1-(b) hükmü uyarınca kesin olduğu gerekçesiyle temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 25.02.2026 tarihli ek kararına ilişkindir. 6100 sayılı Kanun'un "Temyiz edilemeyen kararlar" başlıklı 362/1-(b) hükmünde "Kira ilişkisinden doğan ve miktar veya değeri itibarıyla temyiz edilebilen alacak davaları ile kira ilişkisinden doğan diğer davalardan üç aylık kira tutarı temyiz sınırının üzerinde olanlar hariç olmak üzere 4 üncü maddede gösterilen davalar ile (23/6/1965 tarihli ve 634 sayılı Kat Mülkiyeti Kanunundan doğup taşınmazın aynına ilişkin olan davalar hariç) özel kanunlarda sulh hukuk mahkemesinin görevine girdiği belirtilen davalarla ilgili kararlar." hükmü yer almaktadır. 6100 sayılı Kanun’un 4. maddesinde münhasıran sulh hukuk mahkemesinin görev alanına giren ortaklığın giderilmesine ilişkin olan davalar hakkında verilen kararlar kesin olup temyiz edilemez. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar, yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu kararın onanması gerekir.

KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 25.02.2026 tarihli ek kararın ONANMASINA, Onama harcı tam yatırıldığından yeniden harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 17.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2026/2496, K. 2026/2122, T. 17.04.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2026-2496-e-2026-2122-k-ec4c28de93d0