Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/4041 E. 2026/2004 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 16. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/1419 E., 2025/927 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2020/441 E., 2021/343 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; müvekkilinin murisi ...'nin 2020 yılında vefat ettiğini, mirasçılarına düşen 11 33... parsel sayılı taşınmaz üzerinde müvekkiline ait iki katlı ev bulunduğunu, davalılardan ...'nin ... Sulh Hukuk Mahkemesinin 2020/579 Esas sayılı mahkeme dosyası ile müvekkili ve diğer mirasçılar aleyhine ortaklığın giderilmesi davasını açtığını, davanın derdest olduğunu belirterek taşınmaz üzerindeki dükkan ve iki katlı binanın müvekkiline ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep ve dava etmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili ve davalı ... vekili cevap dilekçelerinde özetle; davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile muhdesatların davacı tarafından tek başına, kendi nam ve hesabına meydana getirildiği ispat edilemediği gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacı vekili temyiz dilekçesinde; kararın hukuka aykırı olduğunu, davalı ve davalı tanıklarının beyanlarında muhdesatın müvekkili tarafından yapıldığının ispatlandığını, davacının muhdesat yapımı tarihlerinde maddi durumunun iyi olduğunu, muris ...'nin eşinden kalan Sosyal Güvenlik Kurumu maaş aylığının düşük miktarda olduğundan muhdesatı kendisinin yaptıramayacağını, davalı tarafların; bir kısımının cevap dilekçesi dâhi vermediği, bir kısmının delillerinin hukuka aykırılığı (taraftan tanık olmaz ilkesi), bir kısmının delillerinin ise gerçeğe aykırılığının tespiti (banka gönderiminin olmaması, belediyeden bedel alınmadığı) ile birlikte davalı taraf beyanlarının soyut, mesnetsiz iddialar olduğunu, davalılar lehine söz konusu davanın tespit davası olmasından ötürü maktu vekâlet ücreti takdir edilmesi gerektiğini, nispi olarak hesaplanan vekâlet ücreti de hatalı olup bu konuda doğru ve gerçek hesaplamanın yapılması gerektiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, muhdesatın tespiti istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere ve Yargıtayın yerleşik uygulamalarına göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen sebepler, kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 14.04.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.