Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/2928 E. 2026/997 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2025/2928
Karar No
2026/997
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/1980 E., 2025/837 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/110 E., 2023/281 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava ve ıslah dilekçesinde özetle; davacının, .... ili, .... ilçesi, ...... Mahallesi, 67 73... parsel sayılı taşınmazda bulunan 4 numaralı bağımsız bölümün maliki olduğunu, davalının geçerli bir neden olmadan bu taşınmazı kullandığını, kendisine ihtarname gönderildiğini, ancak davalının bu taşınmazı davacının dava dışı oğlu ........ kiraladığını ve taşınmazı boşaltmayacağını belirttiğini ileri sürerek davalının müdahalesinin önlenmesine ve 65.258,24 TL ecrimisil tazminatının davalıdan tahsiline karar verilmesini istemiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; dava konusu taşınmazın, davacının bilgisi ve onayı dahilinde oğlu...... tarafından 05.02.2019 tarihinde davalıya kiralandığını, davacının 17.12.2021 tarihinde davalının iş yerine gelerek 700,00 TL olan kira bedelinin 2.000,00 TL'ye çıkarılmasını istediğini, bu fahiş kira artışı kabul edilmeyince eldeki davayı açtığını, bir kimsenin üç yıl boyunca taşınmazının bir başkası tarafından kullanıldığını bilmemesinin hayatın olağan akışına aykırı olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile dava konusu taşınmazın geçerli bir hukuki ilişki bulunmaksızın davalı tarafından kullanıldığı gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacının dava konusu taşınmazın maliki olduğu, davalı tarafından, davacının oğlu ile kira sözleşmesinin bulunduğu iddia edilmişse de bu hususun davalı tarafça usulünce kanıtlanamadığı, davalının, davacının mülkiyet hakkına karşılık üstün bir hakkı olduğunu ispatlayamadığı gerekçesiyle istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir.

V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; cevap dilekçesindeki savunmalarını tekrarla kira ilişkisinin tanık beyanları ile ispat edildiğini, kiracının kira ilişkisini her türlü delille ispat edebileceğini, dekont deliline dayanılmasına rağmen Mahkemece bu konuda araştırma yapılmadığını ve eksik araştırma ile karar verildiğini belirterek kararın bozulmasını talep etmiştir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi ve ecrimisil istemine ilişkindir. 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 125/2. maddesine göre davanın açılmasından sonra, dava konusu davacı tarafından devredilecek olursa, devralmış olan kişi, görülmekte olan davada davacı yerine geçer ve dava kaldığı yerden itibaren devam eder. 2.Dava konusu taşınmazın tapu kayıtlarının incelenmesinde, taşınmazın İlk Derece Mahkemesinin karar tarihinden sonra, Bölge Adliye Mahkemesinin karar tarihinden önce 31.12.2024 tarihinde dava dışı ...... satış işlemi ile devredildiği tespit edilmiştir. Bu hâlde, Mahkemece 6100 sayılı Kanun'un 125/2. maddesine göre işlem yapılarak davanın yeni kayıt malikine ihbarı ile davayı takip edip etmediği sorulması ve sonucuna göre karar verilmesi gerekirken anılan usul kuralı göz ardı edilerek yazılı şekilde karar verilmesi hatalıdır. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan, İlk Derece Mahkemesi kararına karşı istinaf başvurusunun esastan reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesi kararının ORTADAN KALDIRILMASINA, İlk Derece Mahkemesi kararının BOZULMASINA, Bozma nedenine göre sair temyiz itirazlarının incelenmesine şimdilik yer olmadığına, Peşin alınan temyiz karar harcının istek hâlinde ilgiliye iadesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, bozma kararının bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 23.02.2026 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2025/2928, K. 2026/997, T. 23.02.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2025-2928-e-2026-997-k-a53c09183caf