Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2025/2206 E. 2025/3077 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2025/2206
- Karar No
- 2025/3077
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : İzmir Bölge Adliye Mahkemesi 22. Hukuk Dairesi SAYISI : 2025/190 E., 2025/624 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Ödemiş 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2024/409 E., 2024/18 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde; davacılar adına kayıtlı ... ve ... parsel sayılı taşınmazlar lehine, davalıya ait .... parsel sayılı taşınmazdan bedeli karşılığında geçit hakkı kurulmasını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davacılar tarafından davanın arabuluculuk sürecine başvurulmadan açılması nedeniyle davanın usulden reddini, aksi hâlde esastan reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın açıldığı 03.04.2024 tarihi itibariyle eldeki geçit hakkı istemli dava, zorunlu arabuluculuk dava şartına tâbi olduğundan ve davacılar tarafından arabuluculuğa başvurulmadan dava açıldığından, dava şartı yokluğu nedeniyle açılan davanın usulden reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile başvurunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde; 1.Geçit hakkı davasında zorunlu arabuluculuk şartının bulunmadığını, 2.Davacılara ait taşınmazların ana yola çıkışları için yeterli yollarının bulunmadığını, 3.Yargılama ve keşif yapılmadan en uygun yolun nereden tesis edileceğinin belirlenmesinin mümkün olmadığını, 4.Geçit hakkı davalarının sırf komşuluk hukuku çerçevesinde değerlendirilemeyeceğini beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747. maddesi gereğince geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. Bölge adliye mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen geçit hakkı tesisine ilişkin dava, zorunlu arabuluculuğun getirildiği 01.09.2023 tarihli düzenlemeden sonra açılmış olup, bu şart yerine getirilmediğinden karar usul ve yasaya uygundur. Açıklanan nedenle hükmün onanması gerekmiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Temyiz karar harcı davacılar vekili taraftan tam alındığından harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine,18.06.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.