Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/4585 E. 2025/2838 K.

MAHKEMESİ : Konya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2024/1332 E., 2024/1942 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Doğanhisar Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/73 E., 2024/38 K.

Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı ... vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili; tarafların miras bırakanın vefatı ile oğlu ..., kızı ..., eşi ... ...'un Doğanhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/114 Esas 2015/163 Karar sayılı ilâmı ile mirası reddettiğini, müvekkillerinin miras bırakan ...’nin çocukları olduğunu, ... ...'un 28.05.2017 tarihinde vefat ettiğini, davalı ...'un Doğanhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 2016/10 Esas 2016/9 Karar sayılı ilâmı ile müvekkillerden ve diğer davalılardan gizli olarak yolsuz tescile tâbi tapuda intikal yaptığının tespit edildiğini, davalı ...'un Doğanhisar Sulh Hukuk Mahkemesinden aldığı 201/10 Esas 2016/9 Karar sayılı veraset ilâmının hatalı olduğunu, davacıların miras payını ve tapudaki haklarını etkiler nitelikte olduğunu belirterek veraset ilâmının iptalini, miras bırakan Muris ...'un mirasçılarının tespitini, yeniden mirasçılık belgesinin düzenlenmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili; davanın süresi içinde açılmadığını, hak düşürücü süre ve zamanaşımı yönünden davanın reddi gerektiğin, ... öldükten sonra müvekkilinin borçları ödediğini, kardeşlerinin mirası red kararlarının öğrendikten sonra müvekkilinin 2016 yılında veraset ilâmı alarak muristen intikal eden malların resmi işlemlerini gerçekleştirdiğini, davanın açılmasına sebebiyet vermediği göz önüne alınarak yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden davalının sorumlu tutulmamasını talep etmiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; murisin geride mirasçısı olarak ..., ..., ..., ..., ..., ... ve ... kaldığı, Doğanhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/114 Esas 2015/163 Karar sayılı ilâmı ile muris ...'un mirasını reddettikleri dikkate alınarak terekenin paylaşımı sırasında bu hususun gözetilmesi gerektiği gerekçesi ile davanın kabulüne, Doğanhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli 2016/10 Esas 2016/9 Karar sayılı veraset ilâmının iptaline, miras meselesi 9 pay olarak kabul edilerek, bundan; 3 payın ... ve ... 'dan olma 01.01.1970 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'den olma 14.01.1992 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'den olma 26.07.1998 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ... 'den olma 23.11.2001 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'dan olma 06.01.1998 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'dan olma 10.02.1999 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a,1 payın ... ve ...'dan olma 01.01.2005 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a aidiyetine, verasetin bu şekilde sübutuna karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile mirası reddedenlerin miras payının da gösterilmesi daha sonra mirası ret nedeniyle, TMK’nın 611. maddesi gereğince mirasçılık sıfatını kaybedenlerin ve bunların payının akıbetinin (kime kalacağının) da gösterilmesi gerekirken doğrudan mirası ret nedeniyle miras payının hak sahiplerine dağıtılması ve terekenin paylaşımı aşamasında gözetilecek ret hususu olmamasına rağmen gerekçede ret hususunun paylaşım aşamasında gözetileceği ifadelerine yer verilmesinin doğru olmadığı gerekçesiyle davalı vekilinin istinaf başvurusunun kamu düzenine ilişkin nedenlerle kabulü ile hükmün kaldırılmasına, davanın kabulüne, Doğanhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 12.01.2016 tarihli 2016/10 Esas 2016/9 Karar sayılı veraset ilâmının iptaline, muris ...'un, 17.02.2015 tarihinde ölümü ile miras meselesi 3 pay kabul edilerek, bundan 1 payın ... ve ...'dan olma 01.01.1970 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'dan olma 01.03.1972 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'dan olma 01.03.1975 doğumlu ... ... ve ...'dan olma 01.03.1975 doğumlu ...'a aidiyetine, Doğanhisar Sulh Hukuk Mahkemesinin 2015/114 Esas 2015/163 Karar sayılı dosyasının 28.05.2015 tarihli kararında mirasçılar ... ve ...'un murisleri ...'un mirasını reddettikleri anlaşıldığından muris ...'un, 17.02.2015 tarihinde ölümü ile miras meselesi 9 pay olarak kabul edilerek, bundan 3 payın ... ve ...'dan olma 01.01.1970 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ... den olma 14.01.1992 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'den olma 26.07.1998 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'den olma 23.11.2001 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'dan olma 06.01.1998 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'dan olma 10.02.1999 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a, 1 payın ... ve ...'dan olma 01.01.2005 doğumlu ... T.C. No.lu ...'a aidiyetine, yargılama giderlerinin davalılar üzerinde bırakılmasına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde özetle; davanın süresinde açılmadığını, miras bırakan vefat ettikten sonra müvekkilinin mirasçının borçlarını yüklenerek ödediğini, davacıların annesi ... borçlardan kurtulmak adına mirası reddettiğini, davacıların da bu durumu o tarihten bu yana bildiğini, ancak murisin borçlarının bitmesinden sonra işbu davayı açarak yalnızca murisin malvarlığına sahip olmak istediklerini, müvekkilinin davanın açılmasına sebebiyet vermediğini, yargılama gideri ve vekâlet ücreti yönünden sorumlu tutulmaması gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını istemiştir. B.Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, mirasçılık belgesinin iptali istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.