Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2236 E. 2024/3030 K.

Konu: El Atmanın Önlenmesi

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/2236
Karar No
2024/3030
Karar Tarihi
Konu
El Atmanın Önlenmesi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/84 E., 2023/202 K. DAVA TARİHİ : 18.02.2013 KARAR : Davanın kabulü Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Dairemizce, Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra, dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA 1. Davacılar vekili dava dilekçesinde; müvekkillerinin paydaşı olduğu dava konusu 399 parsel sayılı taşınmaza yönelik el atmanın önlenmesi talebinde bulunmuştur. 2. Davacılar.................. taşınmazdaki paylarını satış yoluyla devretmesi üzerine söz konusu payları devralan ... 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun 125/2 inci maddesi uyarınca davacı sıfatıyla davayı takip etmiştir. II.CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile, davacının dava konusu Osmaniye ili, Merkez ilçesi, ... Köyü, 399 parsel (22/A sonrası 135 ada 33 parsel) No.lu taşınmazda; daha önce taşınmazda hissedar olan ...................................... taşınmazdaki paylarını satış yoluyla devretmesi üzerine söz konusu payları devralarak pay sahibi olduğu, davacının taşınmazda kullandığı herhangi bir yer olmadığı ve dava konusu taşınmazın tamamının Yargıtay bozma kararı öncesinde yapılan yargılama kapsamında kabul edildiği ve ispatlandığı üzere davalı tarafından kullanıldığı, bu kapsamda dava konusu taşınmaza davalının tüm taşınmazı kullanmakla haksız müdahale ettiği gerekçesiyle davanın davacı yönünden davacı hissesi oranında kabulüne ve davalının müdahalesinin menine karar verilmiştir. IV. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Tüm hissedarların ve kullananların davaya dahili edilmesi gerektiğini, taraf teşkilinin sağlanmadığını, resmi taksim olmadığına dair, Osmaniye 1. Sulh Hukuk Mahkemesinin 2012/198 Esas sayılı ortaklığın giderilmesi davasnın derdest olduğunu ve sonucunun beklenmesi gerektiğini ileri sürerek kararın bozulmasını talep etmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, el atmanın önlenmesi istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun, “Mülkiyet hakkının içeriği” kenar başlıklı 683 üncü maddesinin 2 inci fıkrası hükmüne göre; “Malik, malını haksız olarak elinde bulunduran kimseye karşı istihkak davası açabileceği gibi, her türlü haksız elatmanın önlenmesini de dava edebilir.” 3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup, davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. V. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Mahkeme kararının ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 29.05.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/2236, K. 2024/3030, T. 29.05.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2024-2236-e-2024-3030-k-e33e1ebf64e0