Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/2112 E. 2024/3474 K. – Ecrimisil

MAHKEMESİ : İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 2. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/2864 E., 2024/836 K. DAVA TARİHİ : 09.02.2017 KARAR : İstinaf dilekçelerinin reddine İLK DERECE MAHKEMESİ : İstanbul 18. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/60 E., 2022/449 K. Taraflar arasındaki ecrimisil davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın kabulüne karar verilmiştir. Kararın taraf vekillerince istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince dilekçelerinin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili; tarafların murisi adına kayıtlı 14600 parsel sayılı taşınmazda bulunan 6, 7 ve 23 numaralı bağımsız bölümlere ait kira bedellerinin davalı tarafından tahsil edildiğini iddia ederek müvekkillerine ecrimisil ödenmesine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin 29.03.2022 tarihli ve 2017/60 Esas, 2022/449 Karar sayılı kararında "ecrimisil isteminin şartlarının oluştuğu" gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri 1. Davacılar vekili istinaf dilekçesinde özetle; ecrimisilin emsallerine göre düşük belirlendiğini, ecrimisilin başlangıç tarihinin tarafların ortak murisinin ölüm tarihi olması gerektiğini ileri sürerek istinaf isteminde bulunmuştur. 2. Davalı vekili istinaf dilekçesinde özetle; davanın reddine karar verilmesi gerektiğini ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç Bölge Adliye Mahkemesinin 21.03.2024 tarihli ve 2022/2864 Esas, 2024/836 sayılı kararında "karar tarihi itibari ile her bir davacının payının istinafı kabil karar miktarı olan 8.000,00 TL'nin altında olduğu" gerekçesiyle tarafların istinaf başvurularının ayrı ayrı usulden reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili temyiz dilekçesinde özetle; ecrimisil bedelinin usule uygun belirlenmediğini, emsal kiraların araştırılmadığını, dava konusu taşınmazların yeniden kiraya verilmesi durumunda aylık kira bedelinin ne kadar olacağının tespit edilmediğini, ecrimisilin düşük belirlendiğini, murisin ölüm tarihi itibariyle ödenecek ecrimisilin hesaplanması gerektiğini ileri sürerek temyiz isteminde bulunmuştur. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, ecrimisil istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun’un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı halinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Onama harcı davacılardan peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.06.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.