Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/1682 E. 2025/183 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2024/1682
Karar No
2025/183
Karar Tarihi

MAHKEMESİ : Sakarya Bölge Adliye Mahkemesi 4. Hukuk Dairesi SAYISI : 2022/3073 E., 2024/352 K. İLK DERECE MAHKEMESİ : Sakarya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/120 E., 2022/203 K. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; dava konusu taşınmaz üzerine Kadıköy İcra Müdürlüğünden İstanbul Anadolu 1. İcra Dairesine devredilen 1955/342 Esas sayılı takip dosyasında (davalı) Evkaf Baş Müdürlüğü lehine haciz şerhi işlendiğini, haciz şerhinin kaldırılması için İcra Müdürlüğüne yaptıkları başvurunun reddedildiğini, İstanbul Anadolu 14. İcra Hukuk Mahkemesinin 2018/221 Esas sayılı dosyasında dava açtıklarını, davanın reddine karar verildiğini, kararın İstinaf denetiminden geçerek kesinleştiğini, taşınmaz üzerine konulan 97 numaralı haczin üzerinden 63 yıl geçmiş olup satış için öngörülen yasal sürelerin dolduğunu belirterek dava konusu 3262 parsel sayılı taşınmazda davalı lehine konulan haciz şerhinin terkinini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde özetle; davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile özetle; hacze dayanak belgeler için gerekli araştırma yapılmasına rağmen herhangi bir kayda rastlanılmadığı, İcra İflas Kanununun 106 ıncı ve 110 uncu maddelerinde ifade edilen satış sürelerinin geçtiği gerekçesiyle davanın kabulüne, dava konusu 3262 parsel sayılı taşınmazın tapu kaydında yer alan 97 haciz nolu haciz şerhinin terkinine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı vekili tarafından istinaf başvurusunda bulunulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davalı vekilinin istinaf talebinin 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 353/1-b-1. maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; a. İlk Derece Mahkemesi kararının usul ve yasaya aykırı olduğunu, b. Eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile sonuca gidildiğini, c. İcra İflas Kanununda düzenlenen sürelerin dava konusu şerh için geçerli olup olmadığının tespiti için şerhin dayanağının bilinmesi gerektiğini, d. İcra İflas Kanununun 106 ıncı ve 110 uncu maddelerinin şerhin konulduğu yıl itibariyle uygulanabilir olmadığını, beyan etmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Uyuşmazlık, tapu kaydındaki haciz şerhinin terkini istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davalı vekili tarafından temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeple; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370/1 hükmü uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı onama harcının temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 13.01.2025 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2024/1682, K. 2025/183, T. 13.01.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2024-1682-e-2025-183-k-a4a67005a0a5