Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2024/1005 E. 2024/5719 K. – Muhdesat Aidiyet

MAHKEMESİ : Samsun Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2023/3612 E., 2024/151 K. DAVALILAR : ..., ... vekili Avukat ... DAVA TARİHİ : 04.03.2022 KARAR : Esastan ret İLK DERECE MAHKEMESİ : Amasya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2023/167 E., 2023/581 K. Taraflar arasındaki muhdesat aidiyetinin tespiti davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davacı vekili tarafından duruşma talepli temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne, duruşma isteminin miktar itibariyle reddine karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Yeşilöz Köyü 177 ada 118 parsel ile ilgili olarak Amasya Sulh Hukuk Mahkemesinde 2021/2344 Esas ile ortaklığın giderilmesi davasının halen devam ettiğini, davanın 09.02.2022 günlü duruşmasında bu davayı açmak üzere süre verildiğini, taşınmaz üzerinde bulunan iki katlı betonarme ev, besi ahırı ve samanlığın davacı tarafından yapıldığını, dava konusu taşınmaz üzerinde çeşitli cins ağaçların bulunduğunu, bunların da davacıya ait olduğunu, davalı ...’un uzun yıllardır İzmir ve Ankara'da yaşadığını, ...'un ev, ahır ve samanlık yapımına ve ağaçların dikilmesi ve bakımına bir katkısının olmadığını, diğer davalı ...’un ev yapılmadan önce evlenip evden ayrıldığını, bu sebeplerle 177 ada 118 parselde kayıtlı taşınmaz üzerindeki iki katlı betonarme ev, besi ahırı, samanlık ile taşınmaz üzerinde bulunan yukarıda tek tek sayılan ağaçlar yönünden muhdesatın aidiyetinin davacıya ait olduğunun tespitine karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP 1. Davalı ... cevap dilekçesinde; davacının muhdesatın aidiyetini iddia ettiği 2 katlı betonarme binanın 30 yıldan fazla bir süre önce (1987 yılında inşaatı başlanmış 1989 da inşaatı tamamlanmış olup), 16.11.2013 yılında vefat eden murisleri ...... ve 14.02.2010 yılında ölen kardeşi Cuma... tarafından birlikte inşa edildiğini ve muris ......'a ait tarlalardan ve semerelerden elde edilen gelirlerle yapıldığını ve baba ocağı olarak yıllardır kullandığını, davacı kardeşinin herhangi bir katkısının olmadığını, iki katlı binanın tamamen muris babasının emeği olduğunu, bu durumun binanın yaşından anlaşılacağı gibi tüm köylülerce de bilindiğini, besi ahırı ve samanlığın muris ...... ve kardeşi Cuma...’un ortak çalışmalarıyla ve babaları ......'a ait tarlalardan ve semerelerden elde edilen gelirlerle yapıldığını, dava dilekçesinde miktar ve cinsleri belirtilen ağaçlar ile üzüm bağının hepsinin yine muris babası ve ölen kardeşi tarafından dikilip büyütüldüğünü, davacının katkısının dikilen bu ağaçları ve üzüm bağını babası ve ağabeyi öldükten sonra bakıp korumak ve kullanmaktan öte olmadığını belirterek davanın reddini savunmuştur. 2. Davalı ..., davaya cevap vermemiştir. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile davacı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararını süresi içinde davacı vekili duruşma talepli olarak temyiz etmiş, Dairemizce duruşma isteminin miktar itibariyle reddine karar verilmiştir. Davacı vekili temyiz dilekçesinde; a. İlk Derece Mahkemesince dinlenen davacı tanıklarının, dava konusu muhdesatların davacı tarafından yapıldığını, davacının ayrıca çobancılık yaparak ayrı bir gelirinin olduğunu, tarafların babası ...'in çalışmadığını ve eve gelir ve katkısının olmadığını, yine kardeşi muris Cuma'nın da evin yapılmasında ve diğer muhdesatların yapım ve dikiminde bir katkısının olmadığını beyan ettiklerini, b. Davanın ispatlandığını, dinlenen davalı tanıklarının gerçeği çarptırarak davalı lehine beyanda bulunduklarını, c. İlk Derece Mahkemesinin hatalı değerlendirme ile davanın reddine karar verdiğini, davalı ...’un çocukluğundan itibaren köyde yaşamadığını, dava konus eve hiçbir katkıda bulunmadığını, d. İlk Derece Mahkemesince verilen ilk karara karşı davalılardan ... tarafından istinaf yoluna başvurulmadığından, bu davalı yönünden verilen davanın kabul kararının kazanılmış hak oluşturduğunu ileri sürmektedir. B. Değerlendirme ve Gerekçe Dava, muhdesat aidiyetinin tespiti istemine ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371. maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama ve ispat kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacı vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesi kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 16.12.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.