Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5722 E. 2024/19 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2023/5722
Karar No
2024/19
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2021/113 E., 2022/573 K. KARAR : Davanın kabulüne Taraflar arasındaki meraya el atmanın önlenmesi, kâl ve eski hale getirme bedelinin tahsili davasından dolayı yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili; Gaziantep ili, Yavuzeli ilçesi, ... Köyü 322 No.lu mera vasfındaki parselin 8.803,96 m²'lik kısmına davalı tarafından tarla açmak suretiyle tecavüz edildiğini, bu durumun ilçe idare kurulunun kararı ile sabit olduğunu, meraya yapılan müdahalenin men'ine ve kâl'ine, meydana gelen zararın tespitine ve davalıdan tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı, davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 23.06.2016 tarihli ve 2015/1469 Esas, 2016/437 Karar sayılı kararıyla; dava konusu taşınmaza tecavüzün bulunmadığı anlaşıldığından, davanın pasif husumet yokluğu nedeniyle usul yönünden reddine karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacı vekili, eksik inceleme ve hatalı değerlendirme ile verilen kararın bozulmasını talep etmiştir. 2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 03.06.2020 tarih ve 2016/15516 Esas, 2020/3280 sayılı Kararı ile "Yavuzeli Kaymakamlığı İdare Kurulunun 26.05.2011 tarih ve 30 sayılı Kararına dayalı tutanak ve ekleri de dosya içerisine alınarak, mahalli bilirkişi ve taraf tanıkları ile mahallinde yeniden keşif yapılmalı, keşfi izlemeye uygun uzman bilirkişi raporları alınmalı ve sonucuna göre bir karar verilmeli" gerekçesi ile hükmün bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; 1. Davanın kabulü ile; davalı ... tarafından tecavüz edilen Gaziantep ili, ... ilçesi, ... Mahallesi, 322 parsel sayılı taşınmazdaki 04.10.2022 tarihli fen bilirkişi raporunda (A) harfi ile gösterilen 1000,00 m²'lik kısma ilişkin davalının müdahelesinin men'ine, söz konusu yerdeki muhdesatın kâl'ine, 2. Davalının, dava konusu meraya tecavüzünden kaynaklı 380,00 TL mera tesis masrafının, dava tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınıp davacıya ödenmesine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı, dava konusu taşınmazı kullanmadığını, hükmedilen bedeli ödeyecek maddi gücünün bulunmadığını belirterek, hükmün bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, meraya el atmanın önlenmesi ve eski hale getirme bedelini tahsili istemlerine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk Mera, bir veya birden fazla köy veya kasaba halkına bağımsız veya birlikte tahsis edilmiş ya da kadimden beri hayvan otlatmak amacıyla kullanılan, hak sahiplerinin üzerinde intifa hakkı olan arazi parçasıdır. Devletin hüküm ve tasarrufu altında olan mera, yaylak ve kışlaklar özel mülkiyete geçirilemez, amacı dışında kullanılamaz, zamanaşımı uygulanamaz, sınırları daraltılamaz (4342 sayılı Mera Kanunu m.3,4). 3. Değerlendirme 1. Temyiz olunan nihai kararların bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalının yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 08.01.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2023/5722, K. 2024/19, T. 08.01.2024, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2023-5722-e-2024-19-k-6bf22bc70eca