Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/5454 E. 2023/6304 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/5454
- Karar No
- 2023/6304
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/76 E., 2022/286 K. Taraflar arasında görülen ecrimisil davasında verilen ve kesinleşen kararla ilgili Mahkeme tarafından ek kararla tavzih talebinin reddine karar verilmiştir. Ek kararın, tavzih isteyen davalı ... vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili, dava konusu 8874 ada 1 parsele Akedaş (TEDAŞ) ve ... tarafından kamulaştırma işlemi yapılmadan, trafo binası, okul ve bahçesi yapılmak suretiyle fiilen el atıldığını, fiili elatmanın halen sürdüğünü belirterek, 08.02.2008 ila 29.03.2012 tarihlerindeki dönem için 80.000,00 TL ecrimisil bedelinin davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini talep etmiş, 12.02.2014 tarihli dilekçesi ile talebini 602.068,40 TL olarak güncellemiştir. II. CEVAP Davalı ... vekili, husumetin Özel İdareye düştüğünü, iddiaların yasal dayanaktan yoksun olduğunu belirterek, davanın usulden ve esastan reddini savunmuştur. Davalı Akedaş vekili ise, dava konusu taşınmazla ilgili olarak 29.03.2012 tarihinde Antalya 4. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2012/186 Esas sayılı dosyası ile davalı kurum aleyhine kamulaştırmasız el atma nedeniyle tazminat davası açıldığını, dava konusu taşınmazın trafo olarak kullanılan 402,86 m2 olan kısmının TEDAŞ Genel Müdürlüğü adına tapuda tesciline karar verildiğini, bu kararın henüz kesinleşmediğini, dava konusu taşınmazın imar planında trafo ve okul yeri olarak ayrıldığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 29.03.2022 tarihli ve 2022/76 Esas, 2022/286 sayılı Kararıyla; ecrimisil talebi hakkında karar verilmesine yer olmadığına, davacı taraf kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 30.090,63 TL vekalet ücretinin; davalı ... Bakanlığından 29.677,80 TL'sinin, davalı AKEDAŞ'tan 412,83 TL'sinin alınarak davacıya verilmesine, davalılar kendini vekil ile temsil ettirdiğinden karar tarihinde yürürlükte bulunan AAÜT uyarınca 28.954,16 TL vekalet ücretinin davacılar ...'ten 14.654,16 TL ve ...'tan 14.300,00 TL alınarak davalı ... Bakanlığına 29.677,80 TL, davalı AKEDAŞ'a 397,25 TL'sinin verilmesine karar verilmiştir. Gerekçeli karar davalı vekiline 01.09.2022, davacı vekiline 20.08.2022 tarihinde tebliğ edilmiş, tarafların kanun yoluna başvurmaması üzerine hüküm 16.09.2022 tarihinde kesinleşmiştir. V.TAVZİH A. Tavzih Talebi Davalı ... vekili 05.01.2023 tarihli dilekçesi ile; kararda davalı lehine hükmedilen vekalet ücreti karar tarihinde yürürlükte olan AAÜT uyarınca 28.954,16 TL olarak belirlenmişken davalı ... Bakanlığının payına düşen vekalet ücretinin hatalı olarak 29.667,80 TL olarak yazıldığını, davalı ... Bakanlığına verilmesi gereken vekalet ücretinin 28.556,91 TL olması gerektiğini, kararda maddi hatanın yapıldığını belirterek, hüküm fıkrasının 6 ncı bendindeki maddi hataların tavzihen düzeltilmesini talep etmiştir. B. Tavzih Talebi Üzerine Verilen Karar Mahkemenin 23.02.2023 tarihli ve sayısı yukarıda belirtilen ek kararı ile; hükmün tavzihinin istenebilmesi için verilen hükmün, yeterince açık olmaması, icra işlemleri sırasında uygulanması açısından tereddüt uyandırıyor olması ve hükmün içinde birbirine aykırı fıkralar bulunması gerektiği, eğer böyle bir hal söz konusu ise, taraflardan her birinin hükmün tavzihini isteyebileceği, mahkeme kararında açık olmayan veya çelişkili bulunan yönlerin ancak, hükmün aslına uygun olarak tavzih edilebileceği, ancak tavzih yolu ile hüküm fıkrasında taraflara tanınan hakların ve yüklenen borçların sınırlandırılamayacağı, kararın değiştirilemeyeceği veya genişletilemeyeceği, davalı vekili yararına hükmedilen vekalet ücretinin tavzih yoluyla değiştirilmesinin açıklanan mevzuata aykırı olacağı belirtilerek, tavzih isteminin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen tavzih talebinin reddine ilişkin ek kararına karşı davalı ... vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı ... vekili temyiz dilekçesinde; tavzih talebinde belirttiği gerekçeyi tekrar ederek, tavzih talebinin reddine karar verilmesinin usul ve yasaya aykırı olduğunu, re'sen dikkate alınacak nedenlerle Mahkemenin ek kararının bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, tavzih istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 Sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 6100 sayılı Kanun'un 305 inci maddesi. 3. Değerlendirme Tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, 6100 sayılı Kanun’un Geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun’un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerin biri de bulunmadığına göre, Mahkemenin 23.02.2023 tarihli ek kararındaki gerekçe dikkate alındığında temyizen incelenen ek karar usul ve kanuna uygun olup davalı ... vekilinin temyiz dilekçesinde ileri sürdüğü nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan nedenlerle ; Temyiz olunan Mahkemenin 23.02.2023 tarihli ek kararının ONANMASINA, Davalı kurum harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın kararı veren Mahkemeye gönderilmesine,18.12.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.