Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/4602 E. 2024/3761 K.

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2022/166 E., 2023/163 K. DAVA TARİHİ : 28.12.2010 KARAR : Davanın kabulü TEMYİZ EDENLER : Davacı vekili, davalı vekili Taraflar arasında görülen müdahalenin men'i, yıkım davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay 8. Hukuk Dairesince Mahkeme kararının bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Karar taraf vekillerince temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; Belediye ve Miili Emlak Şefliği tarafından 14.12.2010 yılında yapılan tespitte Hazineye ait davaya konu taşınmaza bina, duvar inşa ederek ve ağaç dikerek tecavüzde bulunulduğunun belirlendiğini, el atılan yerin bir kısmının 1 inci derece, bir kısmının ise 3 üncü derece sit alanı olduğu, davalının üstün bir hakkı olmadığını belirerek el atmanın önlenmesi ve yapıların, ağaçların yıkılmasını talep etmiştir. II. CEVAP Davalı vekili cevap dilekçesinde; davaya konu taşınmaza ilişkin tapu tahsis belgesi olduğunu, talebin zamanaşımına uğradığını, belediye tarafından davalının eşine verilmiş işletme ruhsatları olduğunu, tapu tahsis belgesi dışındaki yerler için ecrimisil ödediğini ileri sürerek davanın reddini istemiştir. III. MAHKEME KARARI Mahkemenin 11.09.2013 tarihli ve 2010/724 Esas, 2013/920 Karar sayılı kararıyla; davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin 11.09.2013 tarihli kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. 2. Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.04.2021 tarih ve 2019/3902 Esas, 2021/3136 Karar sayılı ilamında; fen bilirkişisi tarafından düzenlenen raporda a-1 olarak belirtilen yapının tapuda beyanlar hanesinde ... oğlu ...’ye tahsis edildiği hususunda 06.07.1998 tarihli şerh olduğu, a-1'de belirtilen yapının bedelinin depo ettirilip davalı tarafa bedel ödeninceye kadar hapis hakkı tanınmak suretiyle müdahalenin men'i ve kâl kararı verilmesi gerekirken yazılı şekilde a-1'de belirtilen yapının tahsis belgesi bulunması nedeniyle müdahalenin men'i ve kâl kararı verilmemesi gerektiği gerekçesiyle bozulmuştur. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararında Yargıtay 8. Hukuk Dairesinin 05.04.2021 tarih ve 2019/3902 Esas, 2021/3136 Karar sayılı ilamındaki bozmaya uyularak bilirkişi raporunda a-1 ile belirtilen yapının değerinin Mahkeme veznesine depo edildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde taraf vekilleri temyiz isteminde bulunmuşlardır. B. Temyiz Sebepleri 1. Davacı vekili temyiz dilekçesinde özetle; taşınmazın arkeolojik ve doğal sit alanında kaldığını, tapu tahsis belgesinin düzenlenmesinin mümkün olmadığını, davalı tarafından kullanılan yerin mesken değil iş yeri olduğunu, mülkiyet hakkı tesis etmeyen belgeye dayanılarak Hazinenin depo bedeli ödemek zorunda kalmasının hukuka aykırı olduğunu, depo bedeli yönünden kararın hatalı olduğunu belirterek kararın bozulmasını istemiştir. 2. Davalı vekili temyiz dilekçesinde özetle; tapu tahsis belgesi ile taşınmazın kullanıldığını, taşınmaza ilişkin yapı kayıt belgelerinin alındığını, tahsis belgesi olan a-1 yeri ile ilgili 10 yıl önceki keşifte belirlenen bedelin depo edilip tapu tahsis belgesi ile sahip olduğu taşınmaz ve üzerindeki işletmenin elinden alınmasının mülkiyet hakkına aykırı olduğunu, kabul anlamına gelmemek kaydıyla yeniden keşif yapılıp depo bedelinin belirlenmesi gerektiğini belirterek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, müdahalenin men'i ve yıkım istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 1. 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası. 2. 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu’nun “Mülkiyet hakkının içeriği” başlıklı 683 üncü maddesi. 3. Değerlendirme 1. Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçelerinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Taraf vekillerinin yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin davalıya yükletilmesine, Harçlar Kanunu'nun 13/j maddesi gereğince Hazine harçtan muaf olduğundan harç alınmasına yer olmadığına, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, Davacı yönünden karar düzeltme yolu kapalı, davalı yönünden kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, 11.09.2024 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.