Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/3270 E. 2024/2916 K. – Ecrimisil Ve
Konu: Ecrimisil Ve Alacak
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/3270
- Karar No
- 2024/2916
- Karar Tarihi
- Konu
- Ecrimisil Ve Alacak
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi EK KARAR TARİHİ : 17.04.2023 SAYISI : 2021/1806 E., 2022/1133 K. DAVA TARİHİ : 24.03.2017 KARAR : Davanın reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Gazipaşa Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2017/103 E., 2021/473 K. Taraflar arasındaki ecrimisil ve alacak davasından dolayı yapılan yargılama sonunda İlk Derece Mahkemesince davanın reddine karar verilmiştir. Kararın davacılar vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince istinaf başvurusunun esastan reddine karar verilmiş, kararın davacılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine Bölge Adliye Mahkemesince 17.04.2023 tarihli ek kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle dilekçenin reddine karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi ek kararı davacılar vekili tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacılar vekili dava dilekçesinde, davalının dava konusu 121 ada 1, 5 ve 6 No.lu parsel sayılı taşınmazları kullandığını ve taşınmazlardan toprak, kum çakıl ve taş satarak taşınmazlarda değer kaybına sebep oluğunu ileri sürerek, ecrimisil ve tazminat ödenmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalı cevap dilekçesinde, davaya konu edilen 1 parsel sayılı taşınmazın kendisi ve diğer kardeşi...’e ait olup, kendisine vasiyet edildiğini, iddiaların doğru olmadığını, yapılan tespiti kabul etmediğini, 5 ve 6 No.lu parselleri hiç kullanmadığını belirterek, davanın reddini savunmuştur. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI İlk Derece Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; davalının kullanımın haksız olmadığını açıklanarak davanın reddine karar verilmiştir. IV. İSTİNAF A. İstinaf Yoluna Başvuranlar İlk Derece Mahkemesinin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davacılar vekili istinaf başvurusunda bulunmuştur. B. İstinaf Sebepleri Davacılar vekili istinaf başvurusunda, davalının kullanımının haksız olduğunu ileri sürmüştür. C. Gerekçe ve Sonuç 1. Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile; İlk Derece Mahkemesinin vakıa ve hukuki değerlendirmesinde usul ve esas yönünden yasaya aykırılık bulunmadığı kanaatine varıldığından; istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK'nun 353/1-b-1 bendi uyarınca esastan reddine kesin olarak karar verilmiştir. 2. Bölge Adliye Mahkemesinin kararına karşı davacılar temyiz isteminde bulunmuş, Bölge Adliye Mahkemesinin 17.04.2023 tarihli ek kararı ile kararın miktar itibariyle kesin olması nedeniyle temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Bölge Adliye Mahkemesinin yukarıda belirtilen ek kararına karşı süresi içinde davacılar vekili temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davacılar vekili, istinaf başvurusunda esasa ilişkin ileri sürmüş olduğu sebepleri tekrar etmiş ve ayrıca dava değerinin temyiz kesinlik sınırının altında olmadığını, Bölge Adliye Mahkemesinin kesin olarak karar vermesinin hatalı olduğunu ileri sürerek temyize gelmiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Uyuşmazlık, paydaşlar arasında ecrimisil ve alacak istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 369 uncu maddesinin birinci fıkrası ile 370 ve 371 inci maddeleri. 3. Değerlendirme 1. Bölge Adliye Mahkemelerinin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un 371 inci maddesinde yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen karar, tarafların karşılıklı iddia ve savunmalarına, dayandıkları belgelere, uyuşmazlığa uygulanması gereken hukuk kuralları ile hukuki ilişkinin nitelendirilmesine, dava şartlarına, yargılama kuralları ile kararda belirtilen gerekçelere göre usul ve kanuna uygun olup davacılar vekilince temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler ek kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesinin 17.04.2023 tarihli ek kararının 6100 sayılı Kanun'un 370 inci maddesinin birinci fıkrası uyarınca ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 27.05.2024 tarihinde kesin olmak üzere oy birliğiyle karar verildi.