Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2023/2786 E. 2023/3631 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2023/2786
- Karar No
- 2023/3631
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi Taraflar arasında görülen geçit hakkı kurulması davasında verilen karar hakkında yapılan temyiz incelemesi sonucunda, Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesince kararın bozulmasına karar verilmiştir. Mahkemece bozmaya uyularak yeniden yapılan yargılama sonucunda; davanın kabulüne karar verilmiştir. Mahkeme kararı davalı ... tarafından temyiz edilmekle; kesinlik, süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: I. DAVA Davacı vekili dava dilekçesinde; 275 ada 81 parsel sayılı taşınmazın davacıya ait olup genel yola bağlantısının bulunmadığını belirterek, davalılara ait 61, 64 ve 65 parsel sayılı taşınmazlardan ve öncelikle 68 ve 69 parsel sayılı taşınmazlardan olmak üzere davacı taşınmazı lehine geçit hakkı kurulmasını, bu parseller olmaz ise uygun görülecek başka parsellerden bedeli karşılığında geçit hakkı verilmesini talep etmiştir. II. CEVAP Davalılar ve dahili davalılar davanın reddini savunmuşlardır. III. İLK DERECE MAHKEMESİ KARARI Mahkemenin 15.03.2016 tarihli ve 2015/341 Esas, 2016/162 Karar sayılı kararı ile davanın kabulüne karar verilmiştir. IV. BOZMA VE BOZMADAN SONRAKİ YARGILAMA SÜRECİ A. Bozma Kararı 1. Mahkemenin 15.03.2016 tarihli kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur. 2. Yargıtay (Kapatılan) 14. Hukuk Dairesinin 30.09.2020 tarihli 2016/16523 Esas, 2020/5655 Karar sayılı kararıyla yüz ölçümü daha büyük olan 69 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasının mümkün olup olmadığının değerlendirilmesi gerektiği gerekçesiyle kararın bozulmasına karar verilmiştir. B. Mahkemece Bozmaya Uyularak Verilen Karar Mahkemenin yukarıda tarih ve sayısı belirtilen kararı ile 69 parsel sayılı taşınmazın paydaşları arasında fiilen taksim edildiği, paydaşların fiili kullanım alanlarını belirleyerek evler inşa ettikleri, bu nedenle 69 parsel sayılı taşınmazdan geçit hakkı kurulmasının mümkün olmadığı davacı taşınmazı lehine geçit hakkı kurulabilecek en elverişli güzergahın 74 parsel sayılı taşınmazdan geçen 2 numaralı alternatif olduğu gerekçesiyle davanın kabulüne davacının maliki olduğu 81 parsel sayılı taşınmaz lehine 74 parsel sayılı taşınmaz aleyhine geçit hakkı kurulmasına karar verilmiştir. V. TEMYİZ A. Temyiz Yoluna Başvuranlar Mahkemenin yukarıda belirtilen kararına karşı süresi içinde davalı ... temyiz isteminde bulunmuştur. B. Temyiz Sebepleri Davalı temyiz dilekçesinde; bozma gereklerinin yerine getirilmediğini, geçit bedelinin gerçek değeri yansıtmadığını, geçit bedelinin ödenmesine ilişkin hükmün infaza elverişli olmadığını, yanılgılı değerlendirmeyle karar verildiğini beyan ederek kararın bozulmasını istemiştir. C. Gerekçe 1. Uyuşmazlık ve Hukuki Nitelendirme Dosya içeriğine, bozmanın mahiyeti ve kapsamına göre taraflar arasındaki uyuşmazlık, geçit hakkı kurulması istemine ilişkindir. 2. İlgili Hukuk 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanunu'nun (1086 sayılı Kanun) 428 inci maddesi, 438 inci maddesinin yedi, sekiz ve dokuzuncu fıkraları ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrası, 4721 sayılı Türk Medeni Kanunu'nun 747 inci maddesi. 3. Değerlendirme 1.Mahkemelerin nihai kararlarının bozulması 6100 sayılı Kanun'un geçici 3 üncü maddesinin ikinci fıkrası atfıyla uygulanmasına devam olunan mülga 1086 sayılı Kanun'un 428 inci maddesi ile 439 uncu maddesinin ikinci fıkrasında yer alan sebeplerden birinin varlığı hâlinde mümkündür. 2. Temyizen incelenen Mahkeme kararının bozmaya uygun olduğu, kararda ve kararın gerekçesinde hukuk kurallarının somut olaya uygulanmasında bir isabetsizlik bulunmadığı, bozmaya uyulmakla karşı taraf yararına kazanılmış hak durumunu oluşturan yönlerin ise yeniden incelenmesine hukukça imkân bulunmadığı anlaşılmakla; temyiz dilekçesinde ileri sürülen nedenler kararın bozulmasını gerektirecek nitelikte görülmemiştir. VI. KARAR Açıklanan sebeplerle; Davalı ...'ın yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddi ile usul ve kanuna uygun olan kararın ONANMASINA, Onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, Kararın tebliğinden itibaren 15 gün içinde karar düzeltme yolu açık olmak üzere, Dosyanın Mahkemesine gönderilmesine, 04.07.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.