Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi
Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2022/3719 E. 2022/7552 K.
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Hukuk Dairesi
- Esas No
- 2022/3719
- Karar No
- 2022/7552
- Karar Tarihi
MAHKEMESİ : Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi İLK DERECE MAHKEMESİ : Anamur 3. Asliye Hukuk Mahkemesi Davacı vekili tarafından, davalılar aleyhine 22.08.2016 tarihinde verilen dilekçeyle ecrimisil ve alacak talep edilmesi üzerine yapılan duruşma sonunda; davanın ... yönünden kısmen kabulüne, ... yönünden reddine dair verilen 15.05.2019 tarihli hükmün istinaf yoluyla incelenmesi davacı vekili ve davalılar vekili tarafından talep edilmiştir. Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davanın davalı ... yönünden HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince usulden reddine; davalı ...'a yöneltilen ecrimisil davasının reddine; davalı ...'a yöneltilen elektrik kullanım bedeline ilişkin davasının kısmen kabulü ile 2.652,50 TL'si elektrik kullanım bedelinin 18.12.2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine; davalı ...'a karşı açtığı elektrik kullanım bedeline ilişkin fazlaya ilişkin talebinin reddine dair verilen kararın Yargıtay 7. Hukuk Dairesince bozulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davanın kısmen kabulü, kısmen reddine dair verilen kararın davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine süresinde olduğu anlaşılan temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten sonra dosya ve içeriğindeki tüm kağıtlar incelenerek gereği düşünüldü. KARAR Dava, ecrimisil ve alacak istemine ilişkindir. Davacı vekili, müvekkili ile davalıların 518 parsel sayılı taşınmazın hisseli malikleri olduklarını, taşınmazın tamamının tek başlarına davalıların fiili egemenliği altında olup onlar tarafından yararlanıldığını, müvekkilinin açtırmış olduğu kuyu suyunun kullanıldığını, yaptırılan evde yıllardan beri oturulduğunu, müvekkilinin bu taşınmazı satın aldığında kendi adına elektrik aboneliğini yaptırdığını, davalılar tarafından kullanılan elektrik faturalarının da ödenmediğini, ödenmeyen elektrik borcunun Toroslar Elektrik Dağıtım A.Ş. tarafından müvekkili aleyhine Anamur İcra Müdürlüğünün 2013/1909 Esas sayılı takip dosyası ile icra takibine konulması üzerine durumdan haberdar olunduğunu, 18/12/2014 tarihinde 10.610,00 TL ödemek zorunda kalındığını ileri sürerek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla şimdilik 5.000,00 TL ecrimisilin dava tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline; davalılar tarafından kullanılmış olup cebri icra ile müvekkili tarafından ödenmiş bulunan 10.610,00 TL elektrik bedelinin ödeme tarihi olan 18/12/2014 tarihinden itibaren işleyecek en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Yerel mahkemece davanın davalı ... yönünden kısmen kabulüne; davalı ... yönünden reddine, karar verilmiştir. Davacı vekili ve davalılar vekilince istinaf talebinde bulunulması üzerine Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince davanın davalı ... yönünden HMK'nın 114/1-d maddesi gereğince usulden reddine; davalı ...'a yöneltilen ecrimisil davasının reddine; davalı ...'a yöneltilen elektrik kullanım bedeline ilişkin davasının kısmen kabulü ile 2.652,50 TL'si elektrik kullanım bedelinin 18/12/2014 tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte davalı ...'den alınarak davacıya verilmesine; davalı ...'a karşı açtığı elektrik kullanım bedeline ilişkin fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir. Bu karar davacı vekili ve davalılar vekili tarafından temyiz edilmiştir. 6100 sayılı HMK'nın 341. maddesinde istinaf yoluna başvurulabilen kararlar, 361 ve 362. maddelerinde de temyiz edilebilen ve temyiz edilmeyen kararlar belirlenmiştir. 1. Davacı vekilinin temyiz istemi yönünden; Dairemizin bozma ilamı doğrultusunda araştırma ve inceleme yapılarak verilmiş olan karar usul ve yasaya uygun bulunduğundan yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün ONANMASINA, 2. Davalılar vekilinin temyiz istemi yönünden yapılan incelemede; dosya içeriğine göre, dava değeri ve hükme esas alınan miktar karar tarihi itibariyle geçerli olan (107.090,00 TL) temyiz kesinlik sınırının altında kaldığından davalılar vekilinin temyiz hakkının bulunmadığı anlaşılmış, bu nedenle temyiz isteminin reddine karar vermek gerekmiştir. SONUÇ : Yukarıda (1.) bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin yerinde olmayan temyiz itirazlarının reddiyle usul ve yasaya uygun Bölge Adliye Mahkemesi kararının ONANMASINA; (2.) bentte açıklanan nedenlerle HMK'nın 362/1-a ve 362/2. maddeleri uyarınca davalılar vekilinin TEMYİZ DİLEKÇESİNİN REDDİNE, davacıdan onama harcı peşin alındığından yeniden alınmasına yer olmadığına, davalılar tarafından yatırılan harcın iadesine, dosyanın İLK DERECE MAHKEMESİNE, kararın bir örneğinin ilgili Bölge Adliye Mahkemesine GÖNDERİLMESİNE, 07.12.2022 tarihinde oy birliği ile karar verildi.