Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2022/2213 E. 2023/3415 K.

MAHKEMESİ : Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesi SAYISI : 2019/1759 E., 2021/1273 K. KARAR : Davanın reddi İLK DERECE MAHKEMESİ : Elazığ 3. Asliye Hukuk Mahkemesi SAYISI : 2018/30 E., 2019/165 K. Taraflar arasındaki el atmanın önlenmesi, kal, ecrimisil ve tazminat davasından dolayı yapılan yargılama sonunda, İlk Derece Mahkemesince el atmanın önlenmesi ve maddi tazminat talepleri yönünden davanın reddine, kal talebinin kabulü ile taş duvar ve su kuyusunun kal’ine, 494,13 TL ecrimisil bedelinin ise tahsiline karar verilmiştir Kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince başvurunun istinaf başvurusunun kabulü ile; ilk derece mahkemesinin kararının 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu'nun (6100 sayılı Kanun) 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi gereğince kaldırılarak yeniden karar verilmek üzere İlk Derece Mahkemesine iadesine kesin olarak karar verilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesi kararı davalı vekili tarafından temyiz edilmiştir. Bölge Adliye Mahkemesince 01.02.2022 tarihli ek karar ile karar kesin olarak verildiğinden temyiz dilekçesinin reddine karar verilmiştir. Ek karar davalı vekili tarafından temyiz edilmekle; süre, temyiz şartı ve diğer usul eksiklikleri yönünden yapılan ön inceleme sonucunda, temyiz dilekçesinin kabulüne karar verildikten ve Tetkik Hâkimi tarafından hazırlanan rapor dinlendikten sonra dosyadaki belgeler incelenip gereği düşünüldü: Temyiz istemi, temyiz konusu 6100 sayılı Kanun'un 353 üncü maddesinin birinci fıkrasının (a) bendi uyarınca Bölge Adliye Mahkemelerince verilen kararların temyiz edilemeyeceği gerekçesiyle davalı vekilinin temyiz dilekçesinin reddine yönelik Bölge Adliye Mahkemesinin 01.02.2021 tarihli ek kararına ilişkindir. Bölge Adliye Mahkemesince kesin olarak verilen kararlar, 6100 sayılı Kanun'un 362 nci maddesinin (g) alt bendi uyarınca temyiz edilemez. Temyize konu edilen İlk Derece Mahkemesi kararının kaldırılmasına ve davanın yeniden görülmesi için dosyanın mahkemesine iadesine kesin olarak karar verildiğinden anılan Kanun’un 366 ncı maddesi atfıyla aynı Kanun’un 352 nci maddesinin birinci fıkrasının (b) bendi uyarınca temyiz dilekçesinin reddine karar vermek gerekir. Temyiz dilekçesinin reddine ilişkin Bölge Adliye Mahkemesince verilen ek karar yukarıda anılan Kanun hükümlerine uygun olduğundan temyiz isteminin reddi ile söz konusu ek kararın onanması gerekir. KARAR Açıklanan sebeple; Bölge Adliye Mahkemesince verilen 01.02.2022 tarihli ek kararın ONANMASINA, Aşağıda yazılı temyiz giderinin temyiz edene yükletilmesine, Dosyanın İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin kararı veren Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, 15.06.2023 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.