Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/5016 E. 2013/12101 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, 17.03.2011. tarihinde doğum yaptığını, doğumdan önce ve doğumdan sonra işverenlerin tavrının kendisine karşı sertleştiğini ve kötü davranılmaya başlanıp işten kendi rızasıyla ayrılması için baskı kurulduğunu, bir takım belge imzalatılmak istendiğini, imzalamayı reddedince önce sözlü olarak iş akdinin feshedilip sonrasında ise ihtarname keşide edildiğini ileri sürerek, kıdem ve ihbar tazminatı ile yıllık izin, fazla çalışma ve genel tatil alacaklarının tahsilini istemiştir. Davalı, davacının 2011 Yılı sonlarında ev aldığını kredi çekip borçlandığını bu nedenle işyerinden ayrılıp tazminatlarını almak istediğini beyanla işten çıkartılmak için işyerinde huzursuzluk çıkardığını, bu nedenle iş sözleşmesinin 14.12.2011 günlü bildirimle 8 haftalık bildirim süresi sonu feshedileceği kendisine bildirilmesine rağmen, 14.12.2011 tarihin¬den itibaren işe gelmediğini bu konuda kendisine ihtarname tebliğine rağmen devamsızlığı nedeniyle iş sözleşmesinin 03.01.2012 tarihinde 14.12.2011 tarihinden geçerli olmak üzere fes¬hedildiğinin kuruma bildirildiğini, davacının işten çıkışından sonra aynı sektörde faaliyette bulunan ... Mefruşat isimli işyerinde çalışmaya başladığını bildirerek davanın reddi gerektiğini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davalının iş sözleşmesini fesihte haksız olduğu gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir. Davacı işçinin ulusal bayram ve genel tatillerde çalışma karşılığı ücretlere hak kazanıp kazanmadığı hususu taraflar arasında uyuşmazlık konusudur. 4857 sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2 nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır. Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’da başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir. Somut olayda davacı milli bayramların tamamında çalıştığını, dini bayramların ise ilk 3 günü tatil yapıp kalan sürede çalıştığını ileri sürmüştür. Davalı savunmasında davacının ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışmadığını belirtmiştir. Mahkemece 2007 yılı içerisinde yılbaşı tatili ile kurban bayramının 2. Gününün çakışmasını dikkate almayarak davacı için yılbaşı tatil ücreti hesaplayan bilirkişi raporuna itibarla hüküm kurulması hatalı olup karar bozulmalıdır. SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda açıklanan nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.