Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/1191 E. 2013/2000 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı vekili, müvekkilinin davalı işyerinde 29/04/2008-25/09/2011 tarihleri arasında işçi olarak çalıştığını, sözleşmenin haksız olarak işverence feshedildiğini, asgari ücretle çalıştığını beyanla kıdem tazminatı, ihbar tazminatı, fazla mesai, ulusal bayram genel tatil ve ücret alacağı alacaklarının tahsiline karar verilmesini talep etmiştir. Davalı şirket temsilcisi, davacının çalıştığı müşterilerinin işyerinin kapanması nedeniyle başka müşterilere yönlendirildiğini, yeni görevlendirmeyi kabul etmediğini beyanla davanın reddini talep etmiştir. Mahkemece, bilirkişi raporu doğrultusunda davanın kısmen kabulüne karar vermiştir. Kararı davalı temyiz etmiştir. 4857 Sayılı İş Kanununun 47 nci maddesinde, Kanunun kapsamındaki işyerleri bakımından, ulusal bayram ve genel tatil günü olarak kabul edilen günlerde çalışma karşılığı olmaksızın o günün ücretinin ödeneceği, tatil yapılmayarak çalışıldığında ise, ayrıca çalışılan her gün için bir günlük ücretin ödenmesi gerektiği hükme bağlanmıştır. 2429 sayılı Ulusal Bayram ve Genel Tatiller Hakkında Kanunun 2'nci maddesinde ise, resmi ve dini bayram günleriyle yılbaşı gününün genel tatil günleri olduğu açıklanmıştır. ../.. 2013/1191-2013/2000 S.2 Buna göre; genel tatil günleri, 1 Ocak, 23 Nisan, 19 Mayıs, 30 Ağustos günleri ile Arife günü saat 13.00’de başlanan üçbuçuk günlük Ramazan Bayramı ve Arife günü saat 13.00’de başlayan dörtbuçuk günlük Kurban Bayramı günlerinden oluşur. Ulusal bayram günü 28 Ekim saat 13.00 ten itibaren başlayan 29 Ekim günü de devam eden birbuçuk gündür. 2429 sayılı Yasanın, 5892 sayılı Yasayla değişik 2 nci maddesi uyarınca da, 1 Mayıs genel tatil günüdür. İşçinin ulusal bayram ve genel tatil günlerinde çalışıp çalışmayacağı toplu iş sözleşmesi veya iş sözleşmesiyle kararlaştırabilir. Somut olayda, davacı asgari ücretle çalıştığını beyan etmiştir. Bilirkişi raporunda davacının asgari ücretle çalıştığı kabul edilerek bilinmeyen dönem ücretleri giydirilmiş ücret 1097 TL asgari ücrete oranlanarak 2,94 kat üzerinden hesaplanmıştır. Kıdem ve ihbar tazminatının giydirilmiş ücretten, fazla çalışma, hafta tatili ve ulusal bayram genel tatil ile yıllık izin alacaklarının ise çıplak ücretten hesaplanması gerekir. Ulusal bayram genel tatil alacakları çalışılan günler için 1 yevmiye, yarım gün tatil olan 28 Ekim ve arefe günleri için yarım yevmiye hesabıyla belirlenmelidir. Davacı asgari ücret aldığını kabul etmekle hesaplamada tüm dönem ücretlerinin asgari ücret olarak esas alınması gerekir. Giydirilmiş ücretin asgari ücrete oranlanması hatalıdır. Kaldı ki, son aylık ücreti 837 TL brüt olmakla giydirilmiş 1097 TL ücrete oranlandığında dahi bilirkişi raporunda belirlenen 2,94 katsayı rakamına ulaşılamamaktadır. Hesaplama bu yönüyle de hatalıdır. Mahkemece davalı itirazlarına rağmen hatalı hesaplama içeren bilirkişi raporuna itibarla fazla ulusal bayram genel tatil alacağına hükmedilmesi bozmayı gerektirmiştir. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenlerle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalı tarafa iadesine, 04.03.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.