Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/2329 E. 2013/8971 K.

Mahkemesi :İş Mahkemesi Dava Türü : Alacak YARGITAY İLAMI Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalılar vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: 1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre, davalıların aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine, 2-Davacı, 01.01.2007-31.12.2010 tarihleri arasında Osmangazi Belediyesi'ne bağlı alt işveren işyerlerinde çöp toplayıcısı olarak haftanın 6 günü 07.00-17.30 saatleri arasında çalıştığını, günlük 12 saat dahi mesai yaptığını, fazla mesai ücretlerinin ödenmediğini belirterek işçilik alacaklarını istemiştir. Davalı ... ve davalı şirket vekili, davanın reddini talep etmişlerdir. Anayasanın 141'nci maddesi uyarınca, yargı kararlarının gerekçeli olarak yazılması gerekir. Bu husus 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297nci maddesinde de hüküm altına alınmıştır. Anılan anayasal ve yasal düzenlemeler gereğince yargıcın, tarafların iddia ve savunmalarının özetini, anlaştıları ve anlaşamadıkları hususları, çekişmeli vakıalar hakkında toplanan delilleri, delillerin tartışılması ve değerlendirilmesini, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebepleri kararda göstermesi zorunludur. Maddi olgularla hüküm fıkrası arasındaki hukuki bağlantı da ancak bu şekilde kurulabilecek, ayrıca yasal unsurları taşıyan bu gerekçe sayesinde, kararların doğruluğunun denetlenebilmesi mümkün olacaktır. Kararın gerekçesi ile hüküm fıkrasının birbirine aykırı olmaması gerekir. Kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında davacının 14.519,34 TL fazla mesai ücreti alacağının (%40 hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra) 1.000,00 TL'lik kısmının dava tarihinden işleyecek en yüksek banka mevduat faiz oranı ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsili ile davacıya verilmesine karar verildiği anlaşılmaktadır. Gerekçeli kararın gerekçe kısmında ise davacının rapordaki hesaplama sonucu bulunan miktardan %50 oranında indirim yapılması sonrasında davacının 14.519,34 TL brüt fazla mesai alacağı bulunduğu belirtilmiştir. Mahkemece hükme esas alınan 25.06.2012 tarihli bilirkişi raporunda davacının 14.519,34 TL fazla mesai alacağı bulunduğu bildirilmiş, davacı dava dilekçesinde 1.000,00 TL olarak talep ettiği fazla mesai alacağını 13.09.2012 tarihli ıslah dilekçesi ile %60 hakkaniyet indirimi yapıldıktan sonra 8.711,60 TL'na yükseltilmiştir. Mahkemece kısa kararda ve hüküm fıkrasında %40 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtildiği halde kararın gerekçesinde %50 oranında hakkaniyet indirimi yapıldığı belirtilerek kısa karar ve hüküm fıkrası ile kararın gerekçesi arasında çelişki yaratılması, hakkaniyet indirimi yapıldığından sözedilmesine rağmen hakkaniyet indirimi yapılmadan 14.519,34 TL fazla mesai alacağının tahsiline karar verilmiş olması, davacı 8.711,60 TL fazla mesai alacağı talep etmesine rağmen talep aşılarak hüküm kurulmuş olması usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. O halde davalıların bu yönleri amaçlayan temyiz itirazları kabul edilmeli ve karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan harcın istek halinde davalılara iadesine, 15.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.