Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/15386 E. 2013/21802 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/15386
Karar No
2013/21802
Karar Tarihi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü:

1-Dosyadaki yazılara, hükmün Dairemizce de benimsenmiş bulunan yasal ve hukuksal gerekçeleriyle dayandığı maddi delillere ve özellikle bu delillerin takdirinde bir isabetsizlik görülmemesine göre davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazlarının reddine,

2-Davacı, davalı işyerinde 12.10.2010-26.07.2010 tarihleri arasında kesintisiz ve aralıksız olarak çalıştığını, ücretlerin ödenmesinde aksama ve gecikme olması, mesai saatlerine riayet edilmemesi, fazla mesai ücretlerinin ödenmemesi gibi nedenlerle iş akdini haklı nedenle feshettiğini ileri sürerek kıdem ve kötüniyet tazminatı ile yıllık izin ücreti ve ücret alacağının davalıdan tahsilini istemiştir.

Davalı, zamanaşımı def'inde bulunduklarını, 12/10/2010 tarihinden itibaren işyerinde çalışan davacının mazeretsiz olarak 3 gün üst üste işe gelmediğini, bu nedenle iş sözleşmesinin 22.07.2010 tarihinde haklı nedenle feshedildiğini, davacının herhangi bir hak ve alacağının bulunmadığını belirterek davanın reddi gerektiğini savunmuştur.

Mahkemece, toplanan kanıtlar ve bilirkişi raporuna dayanılarak, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.

Davacı vekili, ıslah dilekçesinde faiz talebinde bulunmamıştır. Mahkemece ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediği halde ıslah edilen kısımlar yönünden faize hükmedilmesi 1086 sayılı HUMK’nun 74. (6100 sayılı HMK’nun 26.) maddesinde belirtilen taleple bağlılık kuralına aykırı ve hatalı olup, bozma sebebi ise de, bu yanlışlıkların giderilmesi yeniden yargılamayı gerektirmediğinden karar bozulmamalı HMK’nun 370/2. maddesi uyarınca düzeltilerek onanmalıdır.

SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle, temyize konu kararın hüküm fıkrasının 2. ve 3. bentlerinin silinerek yerlerine;

“9.434,21 TL brüt kıdem tazminatından; 500,00 TL'nın iş akdinin 26.07.2010 fesih tarihinden itibaren en yüksek banka mevduat faizi ile birlikte, ıslah edilen 8.934,21 TL'nın ise ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine,

674,67 TL brüt yıllık ücretli izin alacağından; 100,00 TL'nın 28.10.2010 dava tarihinden itibaren yasal faizi ile birlikte, ıslah edilen 574,67 TL'nın ise ıslah dilekçesinde faiz talep edilmediğinden faizsiz olarak davalıdan alınarak davacıya verilmesine” rakam ve sözcüklerinin yazılmasına, hükmün bu düzeltilmiş şekliyle ONANMASINA, karar düzeltilerek onandığından harç alınmasına yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davalıya iadesine, 11/12/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/15386, K. 2013/21802, T. 11.12.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2013-15386-e-2013-21802-k-0618aedca447