Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/14239 E. 2013/20885 K.

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı vekili, taraflar arasında imzalanan yapım işlerine ait tip sözleşmeden kaynaklanan alacağın hüküm altına alınmasını talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddini savunmuştur. Mahkemece, toplanan kanıtlara dayanılarak davanın reddine karar verilmiştir. Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin 4857 sayılı İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda İş Mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanunu'nun 1. maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4. maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanunu'nun 1. maddesine göre ise, iş mahkemelerinin görevi “İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında iş akdinden veya iş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözülmesi”dir. İşçi sıfatını taşımayan kişinin talepleriyle ilgili davanın, İş Mahkemesi yerine genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir. Somut olayda; davacı tarafça Asliye Hukuk Mahkemesine İş Mahkemesi Sıfatı ile dava açılmış ve Mahkemece uyuşmazlık hakkında İş Mahkemesi Sıfatı ile karar verilmiştir. Davacı taraf dosya içerisinde yer alan "Yapım İşlerine Ait Tip Sözleşme"den kaynaklanan alacaklarını talep etmektedir. Anılan sözleşmeye göre davacı alt yüklenici sıfatını taşımaktadır. Buna göre davanın tarafları arasında işçi işveren ilişkisi bulunmamaktadır. Şu halde uyuşmazlığın genel görevli mahkemelerde görülmesi gerekir.Davanın görevsizlik nedeniyle reddine karar verilmesi gerekirken işin esasına girilerek esastan reddine karar verilmesi isabetsizdir. Görev hususu kamu düzenine ilişkin olup dava şartı olduğundan bu husus re'sen nazara alınmalı ve temyiz edenin sıfatına bakılmaksızın karar bozulmalıdır. SONUÇ: Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, bozma nedenine göre davacının diğer temyiz itirazlarının incelenmesine yer olmadığına, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 03.12.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.