Yargıtay · 7. Hukuk Dairesi

Yargıtay 7. Hukuk Dairesi 2013/10193 E. 2013/6740 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Hukuk Dairesi
Esas No
2013/10193
Karar No
2013/6740
Karar Tarihi

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen hükmün, Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenilmekle, temyiz isteğinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dosya incelendi, gereği görüşüldü: Davacı, 21.01.2008 tarihinden itibaren 2010 yılı Ağustos ayına kadar plasiyer olarak çalıştığını, iş akdinin gerekçe gösterilmeden fesih edildiğini, net 1.300,00 TL ücret ile çalıştığını, davalının işe girerken almış olduğu teminat senedinden dolayı borçlu olmadığının tespitine ilişkin Bursa 6.İş Mahkemesinde açmış olduğu 2010/101 Esas sayılı davada yapılan yargılama neticesinde de borçlu olmadığının tespitine karar verildiğini belirterek bir kısım işçilik alacaklarını talep etmiştir. Davalı vekili davanın reddini istemiştir. Mahkemece, davacının davalı işyerinde pazarlamacı olarak çalıştığı, 6098 sayılı Borçlar Kanunun 448.maddesinde pazarlamacılık sözleşmesinin düzenlenmiş olduğunu, bu sebeple davada genel mahkemelerin görevli olduğu belirtilerek görevsizlik kararı verilmiştir. Uyuşmazlık, taraflar arasındaki ilişkinin İş Kanunu kapsamında değerlendirilip değerlendirilemeyeceği ve bu bağlamda iş mahkemesinin görevi noktasında toplanmaktadır. 4857 sayılı İş Kanununun 1'inci maddesinin ikinci fıkrası gereğince, 4 üncü maddedeki istisnalar dışında kalan bütün işyerlerine, işverenler ile işveren vekillerine ve işçilerine, çalışma konularına bakılmaksızın bu Kanunun uygulanacağı belirtilmiştir. 5521 sayılı İş Mahkemeleri Kanununun 1 inci maddesi uyarınca, İş Kanununa göre işçi sayılan kimselerle işveren veya işveren vekilleri arasında, iş akdinden veya İş Kanununa dayanan her türlü hak iddialarından doğan hukuk uyuşmazlıklarının çözüm yeri iş mahkemeleridir. 6098 sayılı Türk Borçlar Kanunu 448 vd. maddelerinde pazarlamacılık sözleşmesi düzenlenmiştir. TBK’daki bu düzenlemeler genel nitelikte olup davacının yaptığı iş 4857 sayılı Kanunun 4.maddesindeki istisnalar içerisinde de yer almadığından uyuşmazlığın iş mahkemesinde çözümlenmesi gerekir. Mahkemece işin esası incelenerek bir karar verilmesi gerekirken görevsizlik kararı verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozma nedenidir. SONUÇ:Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı nedenle BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde davacıya iadesine, 06.05.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Hukuk Dairesi, E. 2013/10193, K. 2013/6740, T. 15.04.2013, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-hukuk-dairesi-2013-10193-e-2013-6740-k-2be78171e22b