Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/992 E. 2025/5591 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/992
Karar No
2025/5591
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2023/220 E., 2024/1050 K. SUÇ : 556 sayılı Markaların Korunması Hakkında Kanun Hükmünde Kararname'ye muhalefet HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Onama Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü: Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 66/1-e maddesi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü ve 67/2-d maddesi gereği, zamanaşımını kesen son işlem olan, sanık hakkında mahkûmiyet kararı verilen 16.10.2015 tarihinden itibaren yeniden işlemeye başlayan olağan zamanaşımı süresinin, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253/21. maddesi uyarınca uzlaşmada geçen süre içerisinde durduğu da kabul edilerek ve bu süre eklenerek yapılan incelemede, karar tarihinde 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmesi gerekirken, 5271 sayılı Kanun'un 253/21. maddesi uyarınca uzlaşmada geçen süre dikkate alınmadan olağan zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesiyle düşme kararı verilmesi sonucu itibarıyla doğru olduğundan bozma nedeni yapılmamıştır. Yapılan duruşmaya ve incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen diğer temyiz sebepleri reddedilmiştir. Dosya içerisinde yer alan emanet eşya makbuzunun suç eşyası esas defter numarasının 2015/474 olmasına karşın, kararda 2015/454 olarak gösterilmesi ve suça konu eşyaların 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca müsadere edilmesi gerektiği gözetilmeyerek anılan Kanun'un 54/1. maddesi uyarınca müsaderesine karar verilmesi hukuka aykırı bulunmuş ise de, bahse konu hukuka aykırılık Yargıtay tarafından giderilmiştir. Açıklanan nedenlerle katılan vekilinin temyiz istemi yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Kanun'un 322. maddesi gereği hüküm fıkrasının müsadereye ilişkin bendi hükümden çıkartılarak yerine '' Osmaniye Cumhuriyet Başsavcılığı Adli Emanetin 2015/474 sırasında kayıtlı 8 adet pijama altının 5237 sayılı Kanun'un 54/4. maddesi uyarınca MÜSADERESİNE, ''ifadesinin eklenmesi suretiyle hükmün, Tebliğname'ye kısmen uygun olarak, oy birliğiyle DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 15.04.2025 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/992, K. 2025/5591, T. 15.04.2025, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-992-e-2025-5591-k-90d8c8662218