Yargıtay · 7. Ceza Dairesi

Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/4469 E. 2026/5402 K.

Mahkeme
Yargıtay
Daire
7. Ceza Dairesi
Esas No
2025/4469
Karar No
2026/5402
Karar Tarihi

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2024/783 E., 2025/60 K. SUÇ : 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : İlk Derece Mahkemesi hükmü kaldırılarak sanık hakkında beraat TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Esastan ret

Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında kurulan hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:

I. HUKUKİ SÜREÇ A. İlk Derece Antalya Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesinin, 20.03.2024 tarihli ve 2024/51 Esas, 2024/232 Karar sayılı kararı ile katılan vekilinin firma yetkilileri hakkında şikâyette bulunduğu, sanığın adı geçen firmada çalışan işçi statüsünde olduğu ve firmanın yetkilisi olmadığından bahisle 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Kanunu'nun (5846 sayılı Kanun) 75/1, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 73/1. ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 223/8. maddeleri uyarınca sanık hakkında açılan kamu davasının şikâyet yokluğu nedeniyle düşmesine karar verilmiştir.

B. İstinaf Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesinin, 16.01.2025 tarihli ve 2024/783 Esas, 2025/60 Karar sayılı kararı ile sanık hakkında İlk Derece Mahkemesince kurulan 20.03.2024 tarihli hükme yönelik o yer Cumhuriyet savcısı ile katılan vekilinin istinaf talepleri üzerine İlk Derece Mahkemesi hükmünün kaldırılarak, sanığın şikâyete konu programı çalıştığı iş yerinde ticari amaçla kullandığına ilişkin herhangi bir tespit bulunmadığından yüklenen suçun sabit olmadığı şeklindeki gerekçe ile 5271 sayılı Kanun'un 223/2-e bendi uyarınca sanığın beraatine karar verilmiştir.

II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Katılan Vekilinin Temyiz İstemi Katılan şirketin 5846 sayılı Kanun kapsamında mali hak sahibi olduğu yazılımların haksız ve lisanssız olarak kullanıldığı hususunun Alanya 3. Asliye Hukuk Mahkemesinin 2021/30 D. İş sayılı dosyasına sunulan bilirkişi raporu ile sabit olduğuna, hazırlanan bilirkişi raporu çerçevesinde bir adet ... 2018 yazılımın diz üstü bilgisayarda 21.11.2018 tarihinde kurulduğunun ve aktif olarak kullanıldığının tespit edildiğine, sanığın cezalandırılması gerektiğinden Bölge Adliye Mahkemesi kararının bozulması talebine ilişkindir.

B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın aşamalardaki savunması ve tüm dosya kapsamına göre Bölge Adliye Mahkemesi kararı yerinde görülmüş, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, Mahkemenin yargılama sonuçlarına uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dava dosyası içeriğine göre, katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddine karar verilmesi gerektiği anlaşılmıştır.

III. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle katılan vekili tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun'un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,

Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Antalya Fikrî ve Sınai Haklar Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Antalya Bölge Adliye Mahkemesi 13. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 05.05.2026 tarihinde karar verildi.

Atıf: Yargıtay 7. Ceza Dairesi, E. 2025/4469, K. 2026/5402, T. 05.05.2026, www.arakarar.com/karar/yargitay-7-ceza-dairesi-2025-4469-e-2026-5402-k-bbfa677484a7