Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/4360 E. 2025/11472 K.

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi SAYISI : 2022/1091 E., 2023/577 K. SUÇ : 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'na muhalefet HÜKÜM : Mahkûmiyet, imha edilen eşyanın müsaderesine yer olmadığına, nakil aracının müsaderesine TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Düzeltilerek onama

Sanık hakkında bozma üzerine kurulan hükmün; karar tarihi itibarıyla temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı yapılan ön inceleme neticesinde tespit edilmekle gereği düşünüldü:

Mahkemenin 15.11.2017 tarihli kararı ile temyiz dışı sanık ... 'ya ait nakil aracının müsaderesine ilişkin kararın, sanık ... hakkındaki mahkûmiyet hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleşmesi ile birlikte kesinleştiği görülmekle, Mahkemece bu hususta yeniden verilen müsadereye ilişkin kararın hukuken geçersiz olduğu görülerek temyiz incelemesi dışında bırakılarak yapılan incelemede;

Olayın oluş biçimi, sanığın aşamalardaki savunması, ele geçirilen kaçak eşyaların miktar ve mahiyeti ile eşyanın yakalanma şekli göz önüne alındığında, atılı suçun sanık tarafından işlendiğine dair sübuta yönelik Mahkeme kabulünde bir isabetsizlik görülmemiştir.

Ancak, 1.Sanığın tekerrüre esas alınan mahkûmiyetine ilişkin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 86/2. maddesinde düzenlenen kasten basit yaralama suçunun 02.12.2016 tarihli Resmî Gazete'de yayımlanarak yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun (5271 sayılı Kanun) 253. maddesine göre uzlaşma kapsamında kaldığı anlaşılmakla; bu suç yönünden uzlaştırma hükümlerinin uygulanıp uygulanmadığı mahkemesinden araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,

2.Dava konusu kaçak eşyanın tamamının 5607 sayılı Kaçakçılıkla Mücadele Kanunu'nun 13 üncü maddesinin birinci fıkrası delâletiyle 5237 sayılı Kanun'un 54/4. fıkrası gereğince müsaderesine karar verilmesi gerekirken, imha edilen etlerle ilgili müsadereye yer olmadığına karar verilmesi,

Kabule göre ise; Sanık hakkında tekerrür hükümlerinin uygulanmasında uygulama maddesi olan 5237 sayılı Kanun'un 58/6. maddesi yerine 58/7. maddesinin gösterilmesi suretiyle 5271 sayılı Kanun'un 232/6. maddesine aykırı davranılması, hukuka aykırı bulunmuştur.

Açıklanan nedenlerle, sanığın temyiz isteği yerinde görüldüğünden hükmün, 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun 321. maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle BOZULMASINA, 01.10.2025 tarihinde karar verildi.