Yargıtay · 7. Ceza Dairesi
Yargıtay 7. Ceza Dairesi 2025/3592 E. 2026/2074 K.
Konu: Üste Fiilen Taarruz
- Mahkeme
- Yargıtay
- Daire
- 7. Ceza Dairesi
- Esas No
- 2025/3592
- Karar No
- 2026/2074
- Karar Tarihi
- Konu
- Üste Fiilen Taarruz
MAHKEMESİ :Ceza Dairesi SAYISI : 2025/998 E., 2025/1074 K. SUÇ : Üste fiilen taarruz HÜKÜM : Zamanaşımı nedeniyle düşme kararı verilmek suretiyle istinaf başvurusunun düzeltilerek esastan reddi TEBLİĞNAME GÖRÜŞÜ : Temyiz isteminin esastan reddi ile hükmün onanması
Yapılan ön inceleme neticesinde; sanık hakkında verilen hükmün temyiz edilebilir olduğu, temyiz edenin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunduğu, temyiz isteminin süresinde olduğu, temyiz dilekçesinde temyiz sebeplerine yer verildiği, temyiz isteminin reddini gerektirir bir durumun bulunmadığı tespit edilmekle, gereği düşünüldü:
Sanığın duruşmalı inceleme talebinin, 7079 sayılı Kanun’un 94. maddesiyle değişik 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun (5271 sayılı Kanun) 299. maddesi gereği takdîren reddine karar verilmekle, gereği düşünüldü:
I. HUKUKÎ SÜREÇ A. İlk derece 1.Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 2014/764 Esas, 2015/790 Karar sayısını alan (Kapatılan) Erzincan 3. Ordu Komutanlığı Askeri Mahkemesinin 06.05.2015 tarihli ve 2014/603 Esas, 2015/202 Karar sayılı kararı ile sanığın üste fiilen taarruz suçundan 1632 sayılı Askeri Ceza Kanunu'nun (1632 sayılı Kanun) 91/1 (az vahim hal cümlesi) ve 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun (5237 sayılı Kanun) 62. maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilmiştir.
2.Sanığın denetim süresi içerisinde 06.05.2017 tarihinde kasıtlı suç işlemesi nedeniyle Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesinin, 31.01.2025 tarihli ve 2024/372 Esas, 2025/82 Karar sayılı kararı ile açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanması ile sanığın üste fiilen taarruz suçundan 1632 sayılı Kanun'un 91/1 (az vahim hal cümlesi), 5237 sayılı Kanun' un 62... . maddeleri uyarınca 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına ve hak yoksunluklarına karar verilmiştir.
B. İstinaf Anılan kararın sanık tarafından istinaf edilmesi üzerine Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin 09.04.2025 tarihli kararı ile 8 yıllık asli zamanaşımı süresinin ilk derece mahkemesinin 31.01.2025 tarihli kararından önce dolduğundan bahisle, sanık hakkında açılan kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürülmesine karar verilmesi suretiyle istinaf başvurusuna konu hükmün düzeltilerek esastan reddine karar verilmiştir.
II. TEMYİZ A. Temyiz Sebepleri Sanığın temyiz isteği; tarafına verilen kararın hukuka aykırı olduğuna, duruşmalara tam katılmadan verilen cezanın savunma hakkı kapsamında değerlendirildiğinde yanlış olduğuna, böyle bir suçu işlemediğine ve beraatına karar verilmesi gerektiğine ilişkindir.
B. Değerlendirme ve Gerekçe Sanığın yargılama konusu eylemine göre belirlenecek cezanın türü ve üst haddine göre 5237 sayılı Kanun'un 66/1-e bendi gereği 8 yıllık olağan, aynı Kanun'un 67/4. maddesi gereği ise 12 yıllık olağanüstü zamanaşımı süresinin öngörüldüğü anlaşılmıştır.
Sanık hakkında açılan kamu davasının yapılan yargılaması neticesinde, 06.05.2015 tarihinde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı verildiği ancak kararın sanığa usulüne uygun tebliğ işlemi yapılmadığı, bu halde hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının usulüne uygun olarak kesinleşmediği ve infaz yönüyle zamanaşımını durdurmadığı, bu nedenle de hükmün açıklanmasına dair 31.01.2025 tarihli kararın hukukî değerden yoksun olduğu, 31.01.2025 tarihli karar hukukî değerden yoksun olduğundan 5237 sayılı Kanun’un 67/2-a maddesi uyarınca zamanaşımını kesen en son işlemin 22.10.2014 tarihli mahkeme huzurunda savunma alma işlemi olduğu ve bu tarihten, karar tarihine kadar, 8 yıllık olağan zamanaşımı süresinin gerçekleşmiş olduğu belirlenmiş, zamanaşımı nedeniyle davanın düşmesine karar verilmesinde hukuka aykırılık bulunmamıştır.
V. KARAR Gerekçe bölümünde açıklanan nedenlerle Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesinin, 09.04.2025 tarihli ve 2025/998 Esas, 2025/1074 Karar sayılı kararında sanık tarafından öne sürülen temyiz sebepleri ve 5271 sayılı Kanun’un 289/1. maddesi ile sınırlı olarak yapılan temyiz incelemesi sonucunda hukuka aykırılık görülmediğinden 5271 sayılı Kanun’un 302/1. maddesi gereği, Tebliğname’ye uygun olarak, oy birliğiyle TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ İLE HÜKMÜN ONANMASINA,
Dava dosyasının, 5271 sayılı Kanun’un 304/1. maddesi uyarınca Erzincan 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilâmının bir örneğinin ise Erzurum Bölge Adliye Mahkemesi 5. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 26.02.2026 tarihinde karar verildi.